A sanidade pública galega atravesa un dos seus momentos máis tensos: decenas de cirurxiáns decidiron deixar de facer horas extraordinarias como medida de presión ante o Sergas. O resultado xa se deixa notar: as listas de espera cirúrxica acadaron a cifra de 47.000 pacientes, unha marca que non se vía dende hai anos. A situación ameaza con agravarse se non se atopa un punto de encontro entre os profesionais e o Servizo Galego de Saúde.
Quen leva tempo observando os corredores dos hospitais galegos sabe que o ambiente foi empeorando dende hai meses. A decisión colectiva dos cirurxiáns, que afecta aos principais hospitais de Santiago, Vigo, A Coruña e Ourense, supón un golpe directo á xestión das listas de espera. Ninguén escapa a que este pulso colectivo é, en realidade, unha chamada de atención ante o que consideran un deterioro progresivo das súas condicións laborais.
Un pulso co Sergas en plena escalada
A chispa que prendeu a mecha ten que ver coa sobrecarga de traballo e a percepción de que as horas extraordinarias, lonxe de seren unha excepción, convertéronse na norma para manter os tempos de espera baixo mínimos. Así o recoñece un alto cargo municipal da comarca de Santiago: o esgotamento entre os cirurxiáns é palpable e a presión para que alonguen as súas xornadas, constante.
O Servizo Galego de Saúde, pola súa banda, insiste en que está a facer todo o posible para evitar o colapso. Porén, o feito é que a renuncia masiva a realizar gardas e operacións fóra do horario ordinario deixou aos hospitais con menos marxe de manobra. “Non podemos seguir así indefinidamente”, admiten fontes hospitalarias, sinalando que os quirófanos baleiros durante as tardes da semana pasada no CHUS non son froito da casualidade.
Cómpre lembrar que os plans de choque postos en marcha nos últimos anos para reducir as listas de espera baseábanse, en boa medida, na voluntariedade dos médicos para asumir máis horas. Agora, coa negativa dos profesionais, o engrenaxe reséntese.
As cifras que inquedan: 47.000 galegos en espera
O dato é rotundo: 47.000 pacientes agardan por unha operación en Galicia. A cifra fala por si soa. Aínda que o Sergas defende que o tempo medio de espera segue sendo inferior ao doutras comunidades, a tendencia á alza resulta preocupante. Abonda con mirar os rexistros da área sanitaria de Vigo, onde nas últimas semanas se suspenderon decenas de intervencións non urxentes, sobre todo en especialidades como traumatoloxía e cirurxía xeral.
Non é menor o detalle de que en hospitais comarcais de Lugo ou Pontevedra a situación se ve agravada pola dificultade para cubrir as baixas ou contratar novos profesionais. Nalgúns centros, a demora para unha intervención de prótese de cadeira supera xa os cinco meses. “A única forma de recortar estes prazos era co esforzo extra dos médicos. Sen ese plus, volvemos ás cifras de hai unha década”, lamenta un responsable do sector sanitario.
En paralelo, os pacientes galegos comezan a alzar a voz. Asociacións de usuarios pediron explicacións ao Sergas, temendo que a situación se cronifique se non se acada unha solución pactada. Mentres tanto, cada día que pasa sen que se abran novos quirófanos supón decenas de operacións aprazadas.
Antecedentes e o precedente da pandemia
Poucas veces a sanidade galega se viu tan ao límite. O recordo da pandemia segue fresco na memoria colectiva: daquela, as listas de espera disparáronse pola suspensión da actividade cirúrxica programada. Porén, o que acontece agora ten un matiz diferente, porque se trata dun conflito laboral que podería terse evitado, segundo apuntan algúns veteranos da profesión.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.