O Real Madrid derrotou o Valencia Basket por 96-79 este xoves, 12 de marzo de 2026, no Movistar Arena e, ademais de sumar a súa décimoquinta vitoria en casa, logrou neutralizar a diferenza particular da primeira volta, o que complica a clasificación para a fase final da Euroliga. Cun partido controlado desde o descanso, o conxunto branco cimentou o triunfo grazas a unha actuación coral e á capacidade para frear os intentos de remontada do equipo valenciano. A vitoria coloca ao Madrid nunha mellor posición na loita polos postos de ‘play-off’, onde varios equipos chegan moi igualados.
O duelo tivo nomes propios que marcaron a diferenza: Gabriel Deck e Mario Hezonja brillaron con puntos decisivos e unha firme presenza ofensiva que permitiron ao Madrid gañar vantaxes clave. O equipo local foi ao descanso cunha marxe de oito puntos, 51-43, tras un primeiro tempo no que soubo administrar os momentos de superioridade visitante. Máis aló das estatísticas, o triunfo vale tamén polo ‘average’ particular: na primeira volta o Valencia gañara por 13 puntos, unha diferenza que o Madrid non só superou no cómputo global, senón que aproveitou para apertar a clasificación.
O inicio do encontro mostrou a un Valencia decidido a buscar o tiro exterior desde os primeiros segundos de posesión, cun 3/6 en triples nos compases iniciais que obrigou o Madrid a axustar a súa defensa. Nos primeiros minutos, Chuma Okeke encargouse de facer a réplica sobre Nate Reuvers e o interior valencianista aproveitou o seu xogo a distancia para manter o equipo visitante no marcador, 8-5 aos catro minutos. A ausencia de Kameron Taylor, renqueante dun nocello despois das semifinais da Copa del Rey, condicionou as rotacións e as opcións taronxa de anotar desde o perímetro.
O Valencia soubo seguir atopando vías de tiro e gañou minutos de dominio coa súa agresividade ofensiva e os rebotes en aro contrario, aínda que non converteu todas as segundas oportunidades e rematou o primeiro cuarto practicamente igualado, 20-19. Tras a reanudación, o arroxo de Jean Montero impulsou un parcial visitante que situou aos de Paterna por diante, 27-32, obrigando ao adestrador branco a deter o xogo e recolocar aos seus homes. Ese tempo morto foi o punto de inflexión que activou a resposta merengue.
A reacción do Madrid chegou con maior presenza física e mellor circulación do balón: un parcial de 11-2 devolveu o mando ao equipo local e permitiu ao conxunto de Scariolo recuperar sensacións. O traballo no poste de Deck, a enerxía defensiva de Usman Garuba e a experiencia de Sergio Llull con accións anotadoras romperon o empuxe taronxa antes do descanso. Ademais, Hezonja castigou dende fóra con dous triples consecutivos que ampliaron a renda e engadiron confianza ao grupo branco.
Na segunda metade, o Valencia precipitouse no seu intento de volver a atopar o tiro exterior e o Madrid aproveitou para endurecer a defensa e correr cando puido. Acciones de Alberto Abalde e a habilidade para culminar penetracións con tiros libres levaron o marcador a 64-48 no minuto 25, unha diferenza que obrigou a Pedro Martínez a replantexar o ataque valenciano. A terceira falta de Jaime Pradilla e a incapacidade para converter os rebotes ofensivos en puntos castigaron as aspiracións visitantes.
Co partido encarrilado, o Madrid soubo administrar a vantaxe no último cuarto sen deixar de mostrar intensidade para evitar sobresaltos. A combinación de defensa, rebote e acerto exterior rematou de pechar o encontro, e o 96-79 final certificou a remontada no ‘average’ particular entre ambos equipos. A vitoria ten un efecto inmediato na táboa, onde varios clubes están igualados con 20 triunfos e cada diferenza de puntos pode ser determinante de cara aos cruces de eliminatoria.
O resultado d
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.