Galicia afronta a Semana Santa con cautela: o temor máis estendido entre hostaleiros e xestores turísticos non vén tanto da inestabilidade xeopolítica como da meteoroloxía atlántica. Mentres nos medios se fala de atrasos e cambios en rutas aéreas pola guerra en Europa, nas rías e vilas costeiras a preocupación cotiá é se choverá, haberá temporal de mar ou se se poderá abrir a terraza. En localidades como Porto do Son, os establecementos prepáranse pero actúan con prudencia ante unha demanda que decide en función do parte meteorolóxico.
Preparativos e tácticas de última hora na costa
Na praza principal de Porto do Son, Manuel Tomé, propietario de As Furnas, coloca toldos e comproba que a cociña estea ao cen por cen. «Se amence despexado enchemos; se non, toca resistir», comenta mentres ordena mesas. Non é unha imaxe excepcional: terrazas recollidas, reservas que se cancelan na última hora e ofertas para atraer ao viaxeiro de proximidade que, desde a pandemia, se converteu no cliente máis fiable.
Os responsables de aloxamentos rurais e pequenos hoteis sinalan que as reservas son a curto prazo. A clientela típica nesta Semana Santa está composta por familias e parellas de comunidades limítrofes que chegan en coche e valoran a flexibilidade. Para adaptarse, moitos establecementos suavizaron as condicións de cancelación e lanzaron promocións de última hora. A estratexia é, en parte, defensiva: minimizar o risco económico se unha borrasca arrasa o litoral e anula excursións.
Aínda que o «caos aéreo» pola guerra introduce incertezas nas rutas internacionais, o seu efecto directo en Galicia é máis limitado que noutros destinos. Os aeroportos da comunidade —Santiago-Lavacolla, A Coruña-Alvedro e Vigo-Peinador— rexistran un fluxo importante, pero a maioría dos viaxeiros que enchen hoteis e restaurantes durante estes días proceden por estrada. Así, para a economía turística galega pesa máis a previsión do tempo que a cancelación de voos lonxanos.
«O problema aquí non son as cancelacións desde o estranxeiro, senón que un día malo bote por terra dúas semanas de traballo»,
resume un xerente de aloxamento rural en Pontevedra, que prefire non dar o seu nome. Cando o mar non acompaña, as compañías náuticas cancelan saídas ás Illas Cíes ou Ons e pérdense vendas que non sempre se recuperan máis adiante.
Memoria recente e aposta pola proximidade
A meteoroloxía marcou históricamente o pulso do turismo en Galicia. Marzo e abril son meses de transición: unha semana pode traer sol de praia e outra un temporal que o arrastra todo. Esa volatilidade obrigou a unha reorientación do sector cara o turismo doméstico e de proximidade, tendencia que se consolidou tras a pandemia. Na práctica, significa menos dependencia de reservas anticipadas desde o estranxeiro e máis foco en ofertas para quen pode chegar en coche.
Outro factor a ter en conta é a particularidade deste ponte: o Día do Pai non foi festivo en todas as comunidades, o que deixou un tramo improvisado nos calendarios e minguou expectativas. A iso súmase a recente rolda de reunións entre administracións e axentes privados —houbo encontros visibles en Lugo— para coordinar a promoción e a operativa. A idea é clara: cando o sol falla, hai que redirixir ao viaxeiro cara propostas que resistan a choiva, como patrimonio, gastronomía ou sendeirismo.
O saldo dos últimos anos tamén pesa. Tras a recuperación poscovid, o sector aínda mira con cautela cada campaña. Moitos empresarios lembran temporadas nas que borrascas imprevistas baleiraron praias e obrigaron a adaptarse axiña. Esa experiencia fixo que a planificación inclúa alternativas culturais e
