Cando comeza a tempada alta este fin de semana, os tres aeródromos galegos afrontan un verán con aínda menos conexións. A retirada de 20 rutas para a programación estival amplía unha crise que o ano pasado xa se cobrou a perda de 13 enlaces e case 300.000 prazas. A cifra non é só estatística: tradúcese en pasaxeiros que perderán accesos directos, en nichos turísticos máis difíciles de explotar e en concellos e patronais que volverán reclamar medidas urxentes.
Como desapareceron os voos e que significan
Os aeroportos de Alvedro (A Coruña), Lavacolla (Santiago) e Peinador (Vigo) presentan este verán unha oferta máis reducida que a do ano anterior. Non se trata só de frecuencias; en moitos casos as compañías decidiron non repetir rutas iniciadas en anos previos ou concentraron as súas operacións noutros hubs. O resultado: menos destinos directos e, con iso, viaxes máis longas e custosas para os usuarios galegos.
O fenómeno ten varias aristas. Por un lado, a consolidación dalgunhas compañías aéreas tras a crise de custos e a suba do prezo do combustible levou a priorizar rutas con maiores marxes. Por outro, a competencia rexional —en especial o tirón do aeroporto do Porto e a súa rede de conexións— segue a entrar en xogo, sobre todo para viaxeiros do sur de Galicia que atopan alternativas próximas e, a miúdo, máis económicas.
Ademais, a estacionalidade pesa: moitas rutas que funcionaban só en verán ou en períodos puntuais deixaron de ser rendibles nun contexto de custos crecentes. A iso súmase a proliferación de voos chárter, cuxo aumento é un indicio de demanda puntual pero que non substitúe a rede regular esencial para negocios e viaxes interconectadas. A falta de confirmación oficial sobre a lista completa de cancelacións, fontes do sector consultadas por este xornal confirman que a perda de conexións afectará tanto destinos europeos como algúns enlaces nacionais clave.
Demanda latente: o voo a Nova York e o auge dos chárteres
Un dato que resulta paradóxico fronte ao recorte de rutas é a aparición de iniciativas que parecen apostar por Galicia como punto de destino de longo percorrido. O proxecto dun voo a Nova York e o aumento de chárteres que cobren demandas puntuais demostran que hai potencial de viaxeiros interesados en voar desde e cara a Galicia. Non obstante, fontes do sector advirten que a demanda detectada polos chárteres é, por definición, pouco fiable desde a perspectiva dunha compañía aérea que busca regularidade e rendibilidade.
Nos últimos meses, operadores turísticos e promotores locais conseguiron traer grupos e paquetes que enchen avións en determinados períodos, sobre todo vinculados a congresos, eventos deportivos e turismo de sol e praia. Isto animou a algúns destinos a plantexar rutas de longo percorrido, pero a realidade económica das compañías impide dar continuidade a operacións susceptibles de funcionar só unha parte do ano.
«Hai demanda, pero non sempre se traduce nunha ruta regular e sostible; o chárter funciona en picos, unha compañía aérea necesita continuidade», sinalan responsables do sector.
O contraste entre a posibilidade de atraer un voo intercontinental e a simultánea desaparición de conexións rexionais é un toque de atención: Galicia pode exportar e recibir turistas de alto valor, pero necesita unha oferta estable e previsibilidade para que o sector productivo —dende axencias ata hoteis e restaurantes— planifique con garantías.
Antecedentes e responsabilidades: quen ten a chave
A crise aeroportuaria galega non xorde do nada. Hai unha década a rexión viviu un período de expansión de rutas impulsado polas low cost e
