A actualidade informativa vese marcada por un cego, tetrapléxico e temido: así aplastou, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do inmediatamente visible.
O asasinato de Ahmed Yasin e a orixe de Hamás
Os detalles que foron saíndo á luz revelan unha situación complexa que require un análisis detallado. Ocorreu o 22 de marzo de 2004, hai máis de dúas décadas.
Ese día, varios helicópteros internáronse no espazo aéreo de Gaza e deixaron caer o seu lume letal contra un ancián de 67 anos cego que, asemade, se desprazaba en cadeira de rodas por mor dunha tetraplejia.
Así foi como acabou Israel co xeque Ahmed Yasin, considerado o fundador de Hamás. Un símbolo para os seus seguidores que, desde finais dos oitenta, cando se creou o grupo islamista, chamaba á radicalidade contra o país veciño semita.
«Hai un invasor que nos roubou a nosa terra. Hamás deixará a loita armada cando cese a ocupación e Israel nos devolva o que nos pertence», afirmaba.
Custa perseguir a orixe exacta de Hamás, acrónimo de Harakat al-Muqawama al-Islamiya (‘Movemento de Resistencia Islámica‘). Na práctica, cada autor retrotraese a un momento concreto.
O xornalista especializado en Oriente Medio Gonzalo Caretti Oria sostén en ‘Antecedentes históricos del islamismo armado en Palestina’ que a organización bebe da influencia dos Irmáns Musulmáns, un dos movementos políticos islamistas máis estendidos no mundo desde que fora creado en 1928.
No que coinciden todos os autores é en que naceu ao calor daquel ‘Islam político’ que clamaba pola recuperación da Palestina histórica. A semente máis próxima cómpre buscalo en 1987.
Tal e como explica o historiador Juan Pedro Cavero en varias das súas obras –a principal, ‘El pueblo judío en la historia’– o 7 de decembro dese ano catro palestinos morreron nun accidente de tráfico en Gaza causado por un vehículo militar israelí.
A posibilidade de que fose un asasinato premeditado, unida á tensión que se respiraba no territorio pola ocupación de Cisraín, Gaza e o leste de Xerusalén, derivou a curto prazo no estoupido dalgúnhas disturbios e, pouco despois, na declaración da Primeira Intifada contra o país xudeu.
Durante aquela primeira Intifada –termo que pode traducirse como ‘quitarse de enriba’ ou ‘sacudirse’– naceu Hamás. O máximo responsable do nacemento foi o clérigo case cego Ahmed Yassin, en cadeira de rodas desde que un accidente o deixara tetrapléxico aos doce anos.
E, desde o seu primeiro comunicado, a organización apostou pola ameaza: «A intifada do noso pobo rexeita a ocupación e as súas presións. […] O Islam é a solución e a alternativa. O noso pobo coñece o camiño do sacrificio e do martirio. Entendan que a violencia non xera máis que violencia, que a morte non trae máis que morte».
O seu era ollo por ollo. Yassin era un vello coñecido para Israel antes de establecerse como brazo político dos Irmáns Musulmáns na rexión.
Nos sesenta, setenta e oitenta dérase a coñecer como activista islámico e apostara por gañarse a confianza da sociedade con movementos populistas de libro; algúns como orquestrar unha rede de organizacións de benfacer ou fundar escolas na Ribeira Occidental do Xordán e en Gaza.
Aquilo, ligado sempre á relixión, como ben explica Xavier Batalla en ‘El mundo es una idea’: «Entre 1967 e 1987, as mesquitas triplicáronse en Gaza, pasando de dúascentas a seiscentas».
Iso o
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.