Os últimos acontecementos relacionados con escudo policía guardia civil víctimas xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.
O traballo da Policía Nacional e da Garda Civil
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. «O primeiro é escoitar á vítima, logo vén todo o demais: protexer, buscar, deposeer e acompañar». Así traballan os axentes da Unidade de Atención á Familia e Muller (UFAM) da Policía Nacional e do Equipo de Muller e Menores (EMUME) da Unidade Orgánica da Comandancia da Garda Civil en Córdoba quen relatan para ABC no 25-M Día Internacional contra a Violencia sobre a Muller o traballo diario contra esta lacra que non cesa pero da que ambos ven unha lectura positiva, e é que cada vez se denuncian máis casos que antes se silenciaban.
«A muller hoxe non permite insultos nin maltrato», engade o xefe da UFAM Jorge Barrios mentres baixa as escaleiras da Comisaría de Fleming. Barrios está á fronte da UFAM en Córdoba desde 2022, e lembra que a última muller que morreu na capital vítima da violencia machista foi en 2019 no barrio de Santa Rosa.
Era a vítima número 1.000 en España desde que hai rexistros. Dende entón, houbo un aluvión de cambios «organizativos e lexislativos» de actualización constante. Hoxe este inspector xefe coordina un equipo de 24 policías divididos en investigación e protección, entre eles oito axentes protectores.
«O primeiro que facemos cando chega unha muller é escoitala e tranquilizala; a carga emocional que traen é enorme. Moitas levaron caladas durante anos, cargando cun dor que non sempre se ve», afirma. Para este inspector xefe da Policía Nacional, ese primeiro contacto é decisivo: «A vítima debe sentir que a Policía non é un elemento alleo, senón alguén en quen pode confiar; non xulgamos».
Desde a Garda Civil, o sargento primeiro José Javier García responsable do EMUME coincide nese punto de partida: «O primeiro escalón é o Posto. Alí entrevístase á vítima, arrópase e procédese a darlle seguridade para que poida denunciar».
Protección e recursos para as vítimas
Na UFAM, a área de protección conta con oito policías na capital. «Son os axeitados para o servizo», sinala Barrios, consciente de que sempre se desexarían máis recursos, pero defendendo que «as vítimas nunca padecen unha carencia de protección».
De feito, engade este inspector ao mando desta unidade, que a protección a estas vítimas continúa incluso aínda que non haxa condena: «Aínda que o xulgado non acorde unha sentenza condenatoria ou orde de protección, podemos manposeer a protección policial se a valoración de risco que facemos así o aconsella», subliña.
No ámbito rural, o EMUME coordina equipos repartidos por toda a provincia, que asignan un axente protector a cada vítima. «Sempre é a mesma persoa, cun teléfono 24 horas os sete días da semana. Esa cercanía é imprescindible para traballar coa vítima, créase un vínculo», lembra García.
A súa unidade supervisa tamén o labor dos equipos Viogen e dos Puntos de Atención Especializada. «Os axentes protectores repártense a asignación de casos para levar sempre á mesma vítima, para coñecer todo o caso en profundidade e para que ela teña sempre esa persoa de referencia, á que se lle facilita un teléfono de contacto 24-7, de modo que calquera cousa que ela queira comunicar teña sempre a ese axente protector», explica o xefe do EMUME.
«Na nosa demarcación temos hoxe 1.014 vítimas e
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.