Jonathan Ruiz, catedrático: xaxún intermitente, saltar a cea

Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, Jonathan Ruiz, catedrático, confirma isto. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Cada vez se fala máis do xaxún intermitente, pero non sempre con base científica. Agora, un estudo dirixido por Jonathan Ruiz, catedrático do Departamento de Educación Física e Deportiva da Universidade de Granada, achega luz sobre o tema e confirma aquilo que moitos intuían: axuda a perder peso, mellora a saúde metabólica e pode incluso previr enfermidades graves como o cancro. Ruiz e o seu equipo traballaron con 200 persoas con sobrepeso ou obesidade, analizando como inflúe o horario das comidas no corpo. E os resultados sinalan que comer cedo e deixar de facelo ao final da tarde semella ser a fórmula máis saudable. «O patrón de alimentación máis beneficioso é aquel que se salta a cea», explica o investigador. E é que, segundo comentou recentemente no programa ‘Despierta Andalucía’ de Canal Sur, sería recomendable non comer nada a partir das seis da tarde. O estudo parte dunha idea moi sinxela: reducir a fiestra de tempo na que comemos cada día. É dicir, non se trata tanto de comer menos, senón de facelo nun período máis curto. Neste caso, os participantes podían alimentarse durante oito horas ao día e xaxunar as dezaseis restantes, coa única excepción da auga, o café ou o té sen azucre. «O xaxún intermitente non é unha dieta milagrosa nin unha moda», aclara Ruiz. «É unha maneira distinta de organizar as comidas, unha estratexia que lle dá ao corpo tempo para descansar, regularse e queimar mellor a enerxía que xa ten acumulada». Entre as diferentes formas de practicar o xaxún intermitente, a que mellores resultados deu foi a do xaxún temperán, na que se come só até media tarde. Segundo o estudo, evitar a cea favorece unha maior queima de graxa, mellora a sensibilidade á insulina e axuda a durmir mellor, xa que o organismo non está ocupado dixerindo alimentos durante a noite. «O ideal sería que a nosa última comida do día fose lixeira e non demasiado tarde», suxire Ruiz. «O noso corpo está preparado para comer de día e descansar de noite. Cando alteramos ese ritmo, é máis fácil que xurdan problemas de peso ou de saúde». Un dos aspectos máis interesantes do estudo é que os beneficios do xaxún intermitente van máis alá da perda de peso. Os investigadores atoparon, por exemplo, unha redución da graxa que se acumula no páncreas, un factor de risco significativo no desenvolvemento do cancro pancreático. Ademais, os participantes reportaron sentirse con máis enerxía, menos fame entre horas e unha maior sensación de benestar xeral. Moitos mesmo aseguraron que lles resultou fácil manter este patrón cinco ou seis días á semana, algo que non sempre ocorre coas dietas tradicionais. Para Jonathan Ruiz, a clave está en que o xaxún intermitente é unha estratexia realista e sostible. Non esixe contar calorías nin eliminar grupos de alimentos, só reorganizar os horarios. Iso si, insiste en que cada persoa é diferente, polo que é importante adaptar o método ás necesidades de cada un e, se é posible, facelo coa orientación dun profesional. A súa investigación tivo tanto impacto que o catedrático foi galardoado co Premio Ciencias da Saúde da Fundación Caja Rural Granada, un recoñecemento que respalda o valor do seu traballo na promoción de hábitos saudables. En definitiva, adelgazar sen pasar fame e gañar saúde ao mesmo tempo non semella unha promesa imposible. Segundo a ciencia, abonda con algo tan sinxelo como cear antes ou, mellor aínda, non cear. Ás veces, os cambios pequenos —como deixar