En desenvolvemento: protesta en Aranda polo tren Madrid-Burgos

A actualidade informativa vese marcada por unha nova concentración en Aranda, un acontecemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.

As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do inmediatamente visible.

Detalles da concentración en Aranda de Duero

Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.

Unhas 150 persoas participaron este sábado na concentración fronte á estación de Aranda de Duero (Burgos) en defensa do Tren Directo Madrid-Burgos, que supuxo a finalización do percorrido pola vía desde Somosierra (Madrid) que se realizou durante esta semana.

Co apoio do ‘influencer’ Carlo Cuñado, denunciaron o «abandono» da liña ferroviaria 102 cunha acción de protesta convocada para este sábado pola Plataforma polo Ferrocarril Directo Madrid-Aranda-Burgos.

Os asistentes reclamaron a reapertura da liña férrea que une Madrid con Burgos, pasando por Aranda de Duero, por ser o traxecto máis recto entre os dous puntos e polo que se aforran uns 100 quilómetros en cada viaxe en comparación coa liña 100 que se desvía cara ao leste, cara Valladolid.

Nese sentido, o comunicador Carlo Cuñado explicou que o obxectivo foi percorrer a pé este trazado ferroviario para estudar en que condicións se atopa co obxectivo de levar a cabo unha acción máis ambiciosa.

Deste xeito, prevén levar a cabo esta primavera, probablemente no mes de abril, un percorrido en varias etapas coa participación de máis persoas.

«Trátase de que os que queiran poidan realizar unha, dúas ou as cinco etapas que se plantexan, para facer algo mediático para que a nosa voz se escoite», sinalou o ‘influencer’.

Desde a Plataforma valoraron o resultado da convocatoria.

«A pesares do pouco tempo a resposta foi significativa e estamos moi contentos de ver que o apoio segue aí», destacou a secretaria dese colectivo, Begoña Cisneros, aos presentes.

Así mesmo, recordou que aínda que hai persoas que non apoian a súa reivindicación, ao seu xuízo non están do todo coñecidas as razóns polas que reduciuse o uso do ferrocarril.

«Non morreu, matáronnos a liña. Primeiro deixaron de pasar moitos servizos para desvialos por Valladolid a pesar de que por aquí se aforraba tempo e quilómetros, logo cambiaron os horarios para que non fosen interesantes para case ninguén, seguiu a gran subida do prezo dos billetes de súpeto e, como viron que aínda así non podían acabar coa liña para pasaxeiros, decidiron levar en autobús os que mercaban o seu billete.

Pecháronse as vendas de billetes en Aranda, descarrilou o tren en varias ocasións e despois chegou o peche definitivo porque unha bateadora quedouse obstruíndo o paso no túnel de Somosierra e en vez de traballar polo mantemento, como é a súa obriga, ADIF optou por comprar esa bateadora para deixala alí, e por tapar as bocas do túnel para que a humidade e a falta de aire favorecesen os desprendementos», dixo.

Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.