A actualidade informativa vese marcada pola crise silenciosa que afronta Europa, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes acontecementos esténdense máis alá do que é inmediatamente visible.
Unha crise silenciosa na loita contra o VIH
Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.
Europa enfronta unha crise silenciosa na loita contra o VIH: máis da metade das persoas que viven con ese virus reciben un diagnóstico tardío, o que reduce drasticamente as posibilidades dun tratamento eficaz e aumenta o risco de transmisión.
O Centro Europeo para a Prevención e o Control das Enfermidades (ECDC) e a Oficina Rexional da OMS para Europa advirten de que esta brecha crítica na detección ameaza o obxectivo de pór fin ao sida como ameaza para a saúde pública en 2030.
Segundo o informe anual que publicou o ECDC con motivo do Día Mundial do Sida, que se celebra o próximo 1 de decembro, en 2024 rexistráronse 105.922 diagnósticos de VIH nos 53 países de Europa e Asia Central.
Aínda que o número total caeu lixeiramente respecto de 2023, o 54% dos diagnósticos foron tardíos, unha proporción que se eleva entre quen contraeron o virus por transmisión heterosexual, especialmente homes, e entre persoas que se inxectan drogas.
Na Unión Europea e o Espazo Económico Europeo (UE/EEE) notificáronse 24.164 diagnósticos, cunha taxa de 5,3 por cada 100.000 habitantes.
O 48% detectouse en fases avanzadas.
A transmisión entre homes que teñen sexo con homes segue a ser a vía máis frecuente (48%), pero os casos por vía heterosexual aumentan e xa representan o 46%.
En España, segundo o Ministerio de Sanidade, evidénciase que España mantén unha taxa de novos diagnósticos similar á de Europa Occidental, aínda que por riba da media da UE, e que se mantén unha tendencia descendente tanto nos novos diagnósticos de VIH como nos casos de sida.
Retos na detección e financiación
«Na UE/EEE, case a metade dos diagnósticos chegan tarde. Debemos innovar urxentemente nas nosas estratexias de cribado», advertiu Pamela Rendi-Wagner, directora do ECDC, subliñando a necesidade de probas comunitarias, autodiagnóstico e derivación rápida aos coidados.
Na UE/EEE, as persoas migrantes representan máis da metade dos novos casos, o que pon de relevo a necesidade de servizos culturalmente accesibles.
Desde a Organización Mundial da Saúde (OMS), o director rexional Hans Henri P. Kluge alertou sobre a «crise silenciosa» de persoas con VIH sen diagnosticar: «Non estamos a facer o suficiente para eliminar o estigma e a discriminación que impiden que a xente se faga unha sinxela proba».
Á crise europea súmase un grave problema.
Segundo o informe anual de ONUSIDA, 2025 marca o maior retroceso na resposta ao VIH desde os anos 80, a causa de graves recortes na financiación internacional e a falta de solidariedade global.
No informe Superar as disrupcións, transformar a resposta ao sida, presentado por OONUSIDA, reveálase que a asistencia sanitaria externa caerá entre un 30% e un 40% en 2025, segundo as estimacións da OCDE.
O impacto é inmediato e devastador nos países de ingresos baixos e medianos.
«A crise de financiación expuxo a fragilidade dos progresos polos que tanto loitamos», declarou Winnie Byanyima, directora executiva de ONUSIDA.
«Det
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.