A Consellería de Sanidade notificou tres casos confirmados de sarampelo en Galicia durante este ano 2026. O primeiro, detectado a finais de xullo nun home de 40 anos, tiña unha orixe importada tras unha viaxe fóra da comunidade. Agora, os dous novos positivos corresponden a contactos estreitos daquel paciente inicial, segundo as investigacións epidemiolóxicas en curso.
Un brote controlado que nace dunha viaxe
Todo comezou o pasado 23 de xullo, cando saltaron as alarmas. Un home de mediana idade acudiu a consulta con síntomas compatibles co sarampelo e, de inmediato, notificouse a sospeita ao Sistema de Alerta Epidemiolóxica de Galicia. O protocolo de actuación activouse sen dilación, como marca o manual para este tipo de enfermidades de declaración obrigatoria.
Cinco días despois, o 28 de xullo, o Centro Nacional de Microbioloxía confirmaba o diagnóstico. A orixe, segundo as pescudas, era importada: o paciente realizara unha viaxe fóra de Galicia, aínda que non se puido precisar o lugar exacto do contaxio. Un detalle que complica o rastrexo, pero que non impediu aos servizos de epidemioloxía seguir a pista dos seus contactos máis próximos.
A cifra fala por si soa. Tres positivos nunha comunidade onde esta enfermidade estaba practicamente erradicada grazas á vacinación masiva. E aínda que o número poida parecer pequeno, convén lembrar que o sarampelo é unha das enfermidades máis contaxiosas que existen: un só caso pode xerar entre 12 e 18 infeccións secundarias nunha poboación susceptible.
A incógnita da vacinación
Unha pregunta planea sobre este brote e as autoridades sanitarias non puideron respondela con rotundidade. O conselleiro de Sanidade, Antonio Gómez Caamaño, recoñecía recentemente que se descoñece se o paciente inicial estaba ou non vacinado. Un dato clave para entender como se produciu o contaxio e para calibrar o risco real de propagación.
Non é menor o detalle. En pleno debate social sobre a vacinación infantil, con taxas que descenderon lixeiramente nos últimos anos nalgunhas zonas de España, este caso reabre a pregunta de se estamos baixando a garda fronte a enfermidades que criamos esquecidas. O sarampelo non entende de modas nin de dúbidas: ou se está inmunizado, ou se está exposto.
Mensaxe de tranquilidade con matices
As autoridades sanitarias galegas lanzaron unha mensaxe de tranquilidade. O risco de contaxio para a poboación xeral segue sendo baixo, aseguran desde a Consellería de Sanidade. Os dous novos casos, contactos estreitos do primeiro, xa están identificados e sometidos a seguimento, o que permite conter a cadea de transmisión.
Aí está a clave do control epidemiolóxico: a rapidez na detección e o illamento dos casos secundarios. Os servizos de saúde pública galega levan semanas traballando no rastrexo de contactos, un labor silencioso pero fundamental para evitar que o brote se expanda. Cada persoa que estivo en contacto cos afectados foi localizada e, en caso necesario, ofreceuselle a profilaxe post-exposición.
Convén lembrar que Galicia mantén unhas coberturas vacinais que superan o 95% na primeira dose da tripla vírica, a vacina que protexe contra sarampelo, rubéola e parotidite. Esa é a barreira que explica que o risco siga sendo baixo. Pero tamén convén non durmirse: a Organización Mundial da Saúde advirte desde hai anos que para lograr a eliminación do sarampelo se necesitan coberturas superiores ao 95% con dúas doses, e hai países europeos que perderon ese status por brotes importados.
Un verán que complica o rastrexo
O feito de que o caso inicial se detectase en pleno mes de xullo engade unha dificultade extra. Os movementos turísticos, as aglomeracións e a mobilidade estival complican a trazabilidade dos contactos.
