Galicia, no foco: a regularización favorecerá sobre todo aos hispanoamericanos

Poucas veces unha medida administrativa esperta tanto interese e esperanza entre colectivos diversos. Quen camiña polos barrios máis populares de Lugo ou Santiago nótao: a regularización non é só un tema burocrático. É unha cuestión de arraigamento, de futuro e de equilibrio social para Galicia.

Un proceso agardado e unha realidade visible

Levan semanas as asociacións de migrantes na comunidade galega recollendo consultas e dúbidas. O anuncio da regularización xerou unha vaga de optimismo, sobre todo entre quen leva anos agardando unha oportunidade para saír da economía mergullada ou acceder a dereitos plenos. A cifra fala por si soa: Galicia conta actualmente con máis de 135.000 estranxeiros empadroados, segundo os últimos datos do Instituto Galego de Estatística. Deles, unha parte relevante procede de Latinoamérica, con nacionalidades como a venezolana, a colombiana, a brasileira ou a arxentina á cabeza.

Abonda con mirar os rexistros municipais en zonas como a comarca do Salnés ou a área metropolitana da Coruña para comprobar o peso da inmigración hispanoamericana. Fontes municipais apuntan a que a rede de apoio entre compatriotas e a afinidade lingüística favoreceron a integración destes colectivos. Un responsable do sector social resúmeo así: “Non é casualidade que o proceso de regularización teña un impacto tan grande entre latinoamericanos. Chegan cunha mochila de vencellos culturais que facilita o arraigamento”.

Quen pasara pola Rúa Nova, en pleno centro de Santiago, tería notado o bulicio de acentos do outro lado do Atlántico. A presenza de poboación latinoamericana non só revitaliza os comercios, senón que tamén sostén sectores como a hostalería, os coidados ou o emprego doméstico. O efecto multiplicador da regularización podería notarse pronto nestes ámbitos.

Interrogantes e retos para a administración

Porén, o camiño non está exento de incógnitas. A administración autonómica e os concellos galegos traballan a contrarreloxo para adaptar os seus servizos á previsible avalancha de solicitudes. Un alto cargo municipal recoñece en privado que a falta de recursos e persoal pode xerar atascos: “A demanda vai ser enorme e non todos os servizos sociais están preparados para absorbela”. Ninguén agocha a preocupación polos prazos e a transparencia do proceso.

Cómpre lembrar que a regularización non chegará do mesmo xeito a todos os migrantes. O proceso establece requisitos de antigüidade e arraigamento laboral, o que deixa fóra a parte da poboación recén chegada ou en situación máis vulnerable. A pesar diso, fontes xudiciais recalcan que a maioría dos beneficiarios serán hispanoamericanos, xa que moitos levan anos en Galicia, traballando e participando na vida comunitaria. O dato non é menor: calcúlase que máis do 60% das solicitudes galegas procederán de persoas nacidas en América Latina.

Mentres tanto, organizacións non lucrativas e asociacións de apoio a migrantes afánanse en preparar obradoiros informativos e asesoramentos xurídicos. O obxectivo é evitar que a complexidade burocrática deixe fóra a quen máis o precisa. Demasiado tempo agardando. A aprendizaxe de regularizacións anteriores, como a de 2005, planea sobre a xestión actual: saturación de oficinas, falta de intérpretes, demoras na tramitación.