Galicia lidera o parón inmobiliario: constrúe tres veces menos vivendas das que demanda

Galicia segue ancorada nun profundo desequilibrio residencial. A comunidade autónoma incorporou durante o pasado ano exactamente 2.720 novas vivendas ao seu parque inmobiliario, unha cifra irrisoria se se compara cos 7.383 novos fogares que se constituíron nese mesmo período. A diferenza fala por si soa e sitúa á rexión á cola nacional en crecemento inmobiliario, xerando unha brecha insalvable entre a oferta dispoñible e as necesidades reais da poboación.

Unha brecha que asfixia o mercado

A ninguén se lle escapa que o mercado galego está completamente afogado. Mentres o Instituto Nacional de Estatística (INE) certifica a creación de miles de novos núcleos familiares, o Ministerio de Vivenda achega uns datos construtivos que rozan a parálise absoluta. En total, o parque residencial de toda a comunidade acadou a cifra de 1.772.332 inmobles tras o peche de 2025. Parece unha cifra enorme, mais o ritmo de crecemento resulta do todo insuficiente para absorber a presión demográfica.

Demasiado pouco e demasiado tarde. O volume de edificación dista moito de ser o que demanda a cidadanía para poder desenvolverse con normalidade. A diferenza abismal entre os case sete mil catrocentos novos fogares e as escasas dúas mil setecentas vivendas rematadas consolida un déficit estrutural que xa leva anos acumulándose. Unha situación que, a estas alturas da película, debería acender todas as alarmas nos despachos da administración autonómica e local.

O certo é que esta falta de parque inmobiliario para absorber a demanda termina pasando factura en forma de prezos disparados. Se a oferta de casas novas se reduce á terceira parte do necesario, o encarecemento do alugueiro e da compra convértese nunha consecuencia matemática directa. A oferta non dá abasto e o mercado tensase, afectando especialmente a aqueles sectores da poboación con menor poder adquisitivo.

O labirinto burocrático e a seca de solo

Preguntar polas causas deste atasco é abrir a caixa dos tronos en calquera conversa con axentes do sector. Os promotores inmobiliarios levan tempo lanzando sinais de alarma, apuntando directamente á escaseza de solo finalista dispoñible para edificar. Sen terreos preparados, urbanizados e listos para levantar ladrillos, resulta materialmente imposible dar resposta á voraxe de creación de novas familias.

Basta con mirar á administración local para atopar o segundo gran problema que frea o desenvolvemento urbanístico. Fontes do sector levan meses denunciando que obter unha licenza de obras se converteu nun trámite kafkiano en numerosos concellos galegos. Falamos de procesos burocráticos ancorados no pasado, procedementos que poden demorarse durante anos e que paralizan proxectos vitais para abastecer a núcleos urbanos como Santiago de Compostela, A Coruña ou Vigo.

Non é menor o dato da lentitude administrativa. As concellarías de urbanismo arrastran un atraso estrutural preocupante, con servizos técnicos desbordados e normativas locais que, en moitas ocasións, poñen paus nas rodas á iniciativa privada. A inactividade instalouse na xestión pública do territorio, impedindo que o mercado flúa e poida achegar as solucións habitacionais que a sociedade galega precisa con tanta urxencia.

O lastre de medio millón de casas baleiras

Difícil de explicar resulta a situación actual se se atende a outro dos grandes indicadores que ofrece o INE. Pese á dramática escaseza de oferta nova e o continuo encarecemento do mercado, Galicia arrastra o pesado fardo de ter ao redor de medio millón de vivendas completamente baleiras. É a gran paradoxa da nosa xeografía: milleiros de cidadáns buscando desesperados un tellado asequible fronte a centos de milleiros de propiedades pechadas con chave.