Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, ametralladoras canadienses contra peixes españois. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
O inicio do conflito: a guerra do Fletán
Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. «Queremos saber por que nos ameazan con armas. Somos pescadores». Cara ás once da noite do 9 de marzo de 1995 comezou un conflito internacional que poucos lembran: a chamada guerra do Fletán.
Chovía no Atlántico Norte, triste preludio da tensión que ía estourar, cando o tintinear metálico dunha ametralladora cortou o vento en augas de Terranova. As balas procedeían do navío ‘Cape Roger‘, máis canadense que o curling, e o obxectivo era o pesqueiro vigués ‘Estai‘. Foi o primeiro ataque que o país lanzou contra outro en catro décadas.
O estoupido daquela ametralladora puxo fin a varias horas de vaivéns e conversas entre ambos baixeles sobre un punto común: a pesca do fletán, un peixe semellante ao linguado. Uns, canadenses, esixían aos galegos marchar lonxe deses mares; os outros, españois, defendían que eran libres de faenar en augas internacionais se así o desexaban.
Todo acabou como se supón: a detención do buque de Vigo pola Gardacostas. A partir de entón iniciouse un tira e afrouxa que levou á declaración dunha guerra que apenas durou unha xornada e que estivo a piques de arrastrar a Europa cara a un conflito maior.
Pero a guerra non xurdiu nunha soa xornada só por verbas altivas e insultos en alta mar. A súa orixe remóntase, segundo contou o ABC da época, a un ano antes, cando Canadá implantou un tope para as capturas de fletán arredor das súas costas. Na práctica, iso limitou de xeito drástico a pesca rojigualda na zona.
Escalada diplomática e militar
«A rixebra disparouse no eido diplomático con motivo dunha votación no seo da Organización Pesqueira do Atlántico Norte (NAFO) pola cal a UE se viu obrigada a reducir a súa cota actual do 75% das capturas do fletán negro naquela rexión a apenas o 12,59%», afirmou este xornal. A guinda foron unhas declaracións do Goberno canadense nas que corroboraron que se tomarían «as medidas necesarias para garantir que a sobrepesca estranxeira das poboacións da costa leste» chegase ao seu fin.
Por se a ameaza velada non fora xa suficiente, o 12 de maio modificouse a ‘Coastal Fisheries Protection’. Deste xeito, quedou habilitado o uso da forza militar contra todo aquel que accedese ás súas augas territoriais.
Meses despois, o ministro de Pesca e Océanos canadense, Brian Tobin, subiu aínda máis a temperatura, como explicou ben o ABC, ao «comunicar a modificación dos seus regulamentos pesqueiros para concederse o dereito de actuar fóra das súas 200 millas xurisdicionais». E sobre aqueles piares arribou a flota pesqueira galega a Terranova en marzo de 1995.
Pódese dicir que os pratos os pagou o ‘Estai’ tras unha infinidade de avisos e ameazas por parte das autoridades costeiras locais. «Canadá admitiu onte o abordaxe e captura dun barco español dos que faenaban o fletán negro», informou o ABC o 10 dese mesmo mes.
O Goberno español cualificou aquel atropelo como «un acto de piratería», mentres que os representantes da Unión Europea o cualificaron de «un acto ilegal alleo ao comportamento normal dun Estado responsable». Tobin non se amedrentou e respondeu que a caza se
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.