A explosión das catro torres da antiga central térmica de As Pontes converteuse este xoves nun hito para a comarca de Ferrolterra. As construcións de 99 metros de altura caeron cun estrondo que moitos compararon con bombas de palenque, aínda que a operación non foi simultánea como se anunciara: o proceso completo alargouse durante catorce minutos.
A imaxe é difícil de olvidar. Unha gran nube de po engullindo o que durante décadas foi o panorama industrial máis recoñecible do concello. As catro torres desapareceron do horizonte, pero facérono de forma escalonada, non de golpe como estaba previsto no guión inicial. A complexidade técnica da operación obrigou aos responsables a executar a demolición en fases, algo que non se había difundido nos días previos.
Para os veciños de As Pontes, acostumados a convivir con estas estruturas dende a súa construción, a xornada tivo un compoñente emocional innegable. Non é menor o dato de que estas torres levaban marcando o perfil do municipio dende o arranque da central, un símbolo da era do carbón en Galicia que agora desvanece entre escombros.
Unha operación técnica de enorme precisión
A demolición de estruturas desta envergadura non é un asunto menor. Cada torre, cos seus 99 metros de altura, requiría dun cálculo milimétrico para garantir que a caída se producira na dirección correcta e sen danos colaterais. O feito de que a operación se alargase catorce minutos, cando a previsión apuntaba a unha explosión conxunta, evidencia a dificultade de sincronizar catro detonacións destas características.
Convénse lembrar que este tipo de actuacións se preparan durante meses. Os equipos técnicos traballan sobre planos, estudan a estrutura, calculan cargas explosivas e establecen perímetros de seguridade. Aínda así, a realidade impón os seus propios ritmos. O certo é que o resultado final foi o esperado: as catro torres caeron e o proceso completouse sen incidentes que lamentar.
A po xerada foi considerable, como cabía esperar. As imaxes do momento amosan como o po se estendeu pola zona, cubrindo temporalmente os restos das estruturas. Un espectáculo visual que quedará gravado na memoria colectiva da comarca.
O fin dunha era industrial
A central térmica de As Pontes foi durante anos o motor económico da comarca. O seu peche definitivo, consumado nos últimos tempos, deixou un baleiro que agora se fai máis visible coa desaparición destas torres. Difícil explicar ás novas xeracións o que significaba para o concello esta instalación, que daba emprego directo e indirecto a centos de familias.
A demolición das torres non é un episodio illado, senón o último capítulo dun proceso de desmantelamento que comezou hai tempo. A central, que chegou a ser unha das máis importantes de España, forma parte xa do pasado. O seu solar, con todo, abre un interrogante sobre o futuro destes terreos.
A ninguén se lle escapa que a reconversión industrial de As Pontes é un dos grandes desafíos da comarca. A marcha da actividade térmica deixou un baleiro económico que as administracións levan anos intentando encher con iniciativas alternativas. A imaxe das torres en pé era, para moitos, o último vestixio dunha época que xa non volverá.
Un paisaxe que cambia para sempre
Quen haxa visitado As Pontes en calquera momento das últimas décadas recoñecerá que o panorama do concello cambiou radicalmente en apenas uns minutos. As torres, visibles dende varios quilómetros ao redor, eran un punto de referencia inconfundible. A súa desaparición obrigará aos habitantes da zona a reorientarse visualmente.
A operación deste xoves non foi só unha cuestión técnica. Detrás da explosión hai unha historia de transformación, de transición enerxética e de adaptación a novos tempos. A comarca de Ferrolterra, golpeada por sucesivos peches industriais, asiste a este espectáculo con sentimentos encontrados: nostalxia polo que se vai, esperanza polo que poida vir.
Non parece casualidade que a demolición se produza nun momento no que o debate sobre o modelo enerxético está máis vivo que nunca. A central de As Pontes, que funcionou con carbón durante décadas, representa un modelo productivo en extinción. O seu desmantelamento é, en certo sentido, a materialización dun cambio de paradigma que afecta a toda Galicia.
O futuro tras a po
Unha vez disipada a nube de po, queda a pregunta de que será destes terreos. A reconversión de antigas instalacións industriais é un reto que moitas comarcas españolas afrontan con fortuna desigual. No caso de As Pontes, as expectativas están puestas en proxectos que poidan xerar emprego estable e actividade económica sostible.
A xornada deste xoves pasará á historia local como un punto de inflexión. As torres xa non están, pero o seu recordo permanecerá na memoria dos que as viron levantar e agora as viron caer. A comarca de Ferrolterra necesita respostas, e a desaparición destes símbolos industriais debería servir para acelerar a busca de solucións.
A pregunta que queda flotando no aire, entre o po e os escombros, é se As Pontes saberá reinventarse. A caída das torres pecha un capítulo, pero abre outro cuxo desenlace está por escribir. A comarca, que tantas veces demostrou capacidade de resistencia, merece que o futuro sexa algo máis que un terreo baldío onde antes houbo industria. Demasiado tempo esperando. Agora toca construír.
