Carballeda de Avia rebélase contra a súa desaparición: "Non á fusión"

O abandono administrativo e a despoboación crónica volven poñer en xaque o mapa municipal de Galicia. Na comarca ourensá do Ribeiro, o municipio de Carballeda de Avia saltou á palestra pública tras unha masiva concentración fronte á súa casa consistorial. Os veciños, taxantes, rexeitan calquera intento de integración coa veciña vila de Ribadavia e esixen que sexa a cidadanía quen decida sobre o futuro do seu territorio nas urnas.

Un proceso ás escuras e a explosión social

Difícil imaxinar un escenario de maior tensión institucional. Centos de persoas desfilaron polas rúas do centro urbano para boicotear unhas conversas que consideran opacas e xestionadas de costas á vontade popular. A protesta, convocada diante da porta do Concello, logrou congregar a veciños de todas as idades, desde os máis novos ata persoas de avanzada idade. A mensaxe escrita nas súas pancartas deixaba pouco marxe para a negociación: rexeitamento frontal á absorción e esixencia inmediata dun referendo vinculante.

O malestar non naceu da noite para a mañá. As entradas do núcleo urbano xa amenceran salpicadas de pintadas reivindicativas durante os días previos, evidenciando un caldo de cultivo social moito máis fondo ca unha simple queixa puntual. A gota que colmou o vaso foi a filtración aos medios de comunicación dos contactos entre ambas as administracións locais. A ninguén se lle escapa que o descoñecemento absoluto dos veciños sobre o estado das negociacións foi o principal catalizador desta mobilización. Non é para menos. Cómpre recordar que xestionar o destino dun municipio sen consultar aos seus habitantes sempre xera un terremoto democrático de primeira orde.

Democracia local e memoria histórica fronte ao pragmatismo

Desde a tribuna improvisada fronte ao edificio institucional, unha das portavoces do movemento veciñal situou a orixe da indignación na total ausencia de transparencia informativa. A idea de que o concello se inteire da súa posible desaparición a través dunha noticia periodística, e non por canles oficiais, disparou todas as alarmas na localidade. Os representantes dos veciños desconfían profundamente da versión oficial, que sostén que as charlas se atopan nunha fase moi preliminar. De tempo coas mesmas promesas e os mesmos resultados nulos.

Quen escoitou a lectura do manifesto público puido comprobar que a defensa do territorio trascende o puramente económico. Durante a súa intervención, os organizadores foron nomeando un a un os diferentes núcleos rurais e aldeas que conforman o municipio. Un exercicio de memoria xeográfica que serviu para reivindicar o sentimento de pertenza a unha terra moldeada por xeracións de antepasados. Para os congregados, o amor pola paisaxe e o arraigo histórico pesan máis ca calquera estudo de viabilidade técnica. Ao fin e ao cabo, como recordaron desde a plataforma cidadá, o que está en xogo é o legado que deixarán ás próximas xeracións. A consigna principal da xornada rezaba que os residentes unicamente delegan nos edís a potestade de xestionar os recursos públicos e manter os servizos básicos, pero xamais lles outorgaron o permiso para asinar a disolución da entidade local.

Esixencia de dimisións e a sombra da opacidade

O clima de hostilidade cara ao equipo de goberno local alcanzou cotas insospeitadas en apenas unas semanas. Durante o transcurso da protesta, a esixencia de responsabilidades políticas deixouse sentir con forza. Boa parte dos asistentes pediron publicamente a dimisión inmediata do actual rexedor, sinalado pola súa negativa inicial a abortar o proceso de fusión. A presión desde a base electoral tamén se trasladou ao pleno municipal.