Varios axentes da Policía Local de Lugo denunciaron hai unhas semanas que non cobraran a produtividade por non poñer as suficientes multas, unha afirmación coa que daban a entender que os policías cobraban este concepto en función das denuncias que tramitaban.

O xefe do corpo, o inspector José Manuel Río, desmentiu daquela este aspecto e explica agora os criterios que rexen o cobro da produtividade.

Antes, o cobro da produtividade estaba vinculado unicamente á asistencia ao traballo. Había que traballar como mínimo seis meses ao ano para poder cobrála. Cando un axente estaba de baixa, os primeiros dez días non se lle descontaba nada, pero a partir do undécimo restábaselle un 1% cada día. Así, se chegaba a estar 111 días de baixa xa non cobraba nada de produtividade.

"Moitos axentes consideraban que este sistema era inxusto. Tivemos casos como o dun compañeiro que se dislocou un ombreiro nunha intervención e outro que se rompeu un tendón reducindo un detido. Non era lóxico que, ademais de lesionarte por facer ben o teu cometido diario, aínda por riba afectase negativamente ao teu salario", sinala Río.

Para evitar este prexuízo, os mandos da Policía Local de Lugo reuníronse cos representantes sindicais e acordaron un novo sistema para dividir a produtividade, de xeito que o 50% se vinculase á asistencia ao traballo e o outro 50% ao cumprimento duns obxectivos laborais, que foron deseñados e transmitidos a todo o persoal a través dos mandos.

A Policía Local estableceu uns obxectivos concretos para cada unidade (non só para os axentes que traballan na rúa e sancionan), en función dos seus cometidos. Así, fixáronse os obxectivos da Policía de Barrio, a Unidade de Sancións, a Unidade de Atestados, a Unidade de Protección das Vítimas de Violencia de Xénero e dos xefes de quenda.

Como había moitas queixas polos aparcadoiros indebidos en zonas de carga e descarga, carril bus e prazas para persoas con discapacidade, creouse un dispositivo especial para liberalas. Todos os axentes que traballan en quendas deben pasar por estes servizos e ao inicio delas reciben unha folla de control, onde deben reflectir todas as intervencións documentadas. O obxectivo é que estas prazas estean baleiras para que as poidan ocupar os vehículos autorizados, pero en ningún momento se marcou como obxectivo un número concreto de multas. Para medir os obxectivos dos xefes de sección, por exemplo, analízase a súa capacidade de transmisión de ordes ou de aproveitamento e eficiencia do persoal. Todos os axentes que fan o seu traballo cobran a produtividade; non ten nada que ver co número de multas. De feito, explica o inspector, “cobran o mesmo os policías que están nas oficinas que os que están na rúa”.

Para determinar se se cumpren os obxectivos, analízase o traballo global de cada unidade. “No caso dos axentes que teñen que liberar estacionamentos indebidos, súmase o número total de sancións e faise unha media. Non se mira se se puxeron 10.000 ou 14.000, nin se un axente puxo 25 e outro 40. Trátase de que haxa un equilibrio. Se se fixo un bo traballo en xeral, todos os axentes cobran a mesma produtividade. Se un axente confecciona tan só 8 ou 9 denuncias nun ano, obviamente viu infraccións que non corrixiu. Non é que non cobre a produtividade por non multar; é que non fixo o seu traballo”.

Río lamenta que algúns axentes deran a entender que cobran polas multas que poñen. “Dun cadro de persoal de máis de 120 axentes queixáronse cinco. Están no seu dereito, pero non poden falar en nome do corpo”, conclúe.