O accidente de Salvaterra golpea a unha familia de dez irmáns

A traxedia golpeou sen aviso o pasado venres en O Porriño, cando un sinistro viario se cobrou a vida de dous irmáns moi queridos en Salvaterra de Miño. Carmen Alves Suárez, de 68 anos, e o seu irmán Prudencio, de 62, faleceron no acto, deixando un baleiro inmenso nunha familia numerosa de dez irmáns. O suceso, adiantado por La Voz de Galicia, conmocionou o municipio, onde ambos eran figuras coñecidas e respectadas.

Un sinistro que partiu unha familia numerosa

Os dous irmáns viaxaban xuntos nun turismo cando, por causas que aínda investiga a Garda Civil de Tráfico, sufriron un accidente de gran violencia. O impacto foi de tal magnitude que os equipos de emerxencia tiveron que cortar o teito do coche para poder excarcerar os corpos. Nada puideron facer para salvarlles a vida. Ambos faleceron no lugar do sinistro.

Carmen e Prudencio eran veciños do lugar de Zacoteiras, na parroquia de Oleiros, en Salvaterra de Miño. Pertencían a unha familia de dez irmáns, unha desas estirpes que aínda conservan o arraigo na Galicia rural. A noticia correu como a pólvora polo concello, onde a familia Alves é coñecida desde hai xeracións. Difícil atopar a alguén que non os coñecese ou que non tivese un vínculo con eles.

O accidente produciuse na estrada PO-510, no termo municipal de O Porriño, unha vía que conecta varios núcleos de poboación e que rexistra un tráfico considerable. As autoridades locais xa sinalaron que se investigan todas as circunstancias do sinistro, aínda que non se facilitou información sobre posibles causas como exceso de velocidade ou distraccións ao volante.

Dúas vidas entregadas ao pobo

Quen os coñecían descríbenos como persoas traballadoras, sinxelas e sempre dispostas a botar unha man. Carmen, a maior dos dous falecidos, era unha muller de carácter afable, moi querida no barrio de Zacoteiras. Prudencio, pola súa banda, era un home de trato cálido, coñecido pola súa dedicación ao campo e á familia. Ambos compartían esa esencia da xente de aldea: a discreción, a laboriosidade e o apego á terra.

O Concello de Salvaterra de Miño decretou tres días de loito oficial. As bandeiras ondean a media hasta en sinal de dó. A corporación municipal expresou as súas condolencias á familia, en especial aos oito irmáns que sobreviven, e puxo á súa disposición os servizos de apoio psicolóxico. Non é para menos. Unha perda así, nunha familia tan unida, deixa unha ferida que tardará en pechar.

O funeral celebrouse na igrexa parroquial de Oleiros, onde centos de veciños se deron cita para dar o último adeus. O ambiente era dunha tristeza contida, rota só polos saloucos dos máis achegados. A imaxe dos oito irmáns restantes, abrazados xunto ao féretro, foi o reflexo dunha familia rota pola traxedia.

A estrada, un escenario recorrente de traxedias

O accidente de Salvaterra non é un feito illado. A rede viaria galega, coas súas curvas, os seus desniveis e a súa climatoloxía cambiante, segue a ser un escenario de sinistros mortais. No que vai de ano, a provincia de Pontevedra rexistrou varios accidentes con vítimas mortais, moitos deles en vías secundarias como a PO-510. A cifra fala por si soa.

As autoridades de Tráfico insisten na necesidade de extremar a precaución, especialmente en estradas convencionais, onde se concentra a maior parte dos sinistros. Porén, a ninguén se lle escapa que, por moito que se reforcen os controis e as campañas de concienciación, o factor humano segue a ser determinante. Un descoido, un momento de distracción, e a vida cambia para sempre.