O CGAC estrea dirección en Santiago entre a polémica e o silencio

O Centro Galego de Arte Contemporánea, institución de referencia no panorama artístico estatal, estrea estes días nova dirección. Unha profesional viguesa nacida en 1972 incorporouse ao equipamento cultural situado na cidade compostelá para executar o proxecto que lle valeu a vitoria nun concurso público da Xunta. Un certame, como adiantou La Voz de Galicia, fortemente cuestionado desde distintos ámbitos creativos do país. A nova responsable prefire, non obstante, apartar o ruído mediático e centrar todas as súas enerxías na xestión técnica do equipamento, solicitando unha marxe de confianza para demostrar o seu valor e defendendo que a súa traxectoria se sitúa ao mesmo nivel cós do resto de candidatos.

A sombra do concurso e o peso da lexitimidade profesional

Poucas veces un nomeamento cultural xera tantas sospeitas antes de que a persoa elixida teña tempo sequera de pisar o seu novo despacho. O proceso de selección para dirixir o espazo museístico dependente da Consellería de Cultura foi seguido con lupa polo sector artístico galego. A interinidade, os atrasos na convocatoria e o deseño final das bases provocaron un debate aceso nos círculos creativos de Galicia.

A ninguén se lle escapa que dirixir unha institución co peso simbólico e orzamentario do CGAC require dun tacto político e curatorial extraordinario. Situado no corazón histórico da capital galega, lindando co mosteiro de San Martiño Pinario, o edificio proxectado polo arquitecto Álvaro Siza é moito máis ca un contedor de exposicións. Actúa como un termómetro das políticas culturais da Xunta. Cando o termómetro marca desconfianza, a labor á fronte do centro complícase de entrada. Deusto tempo de discusións estériles. A recentemente chegada é plenamente consciente deste escenario e a súa estratexia de comunicación inicial apunta a unhas liñas claras: apartarse da controversia. A directora subliñou que a súa dedicación íntegra debe centrarse no traballo institucional e curatorial, deixando a un lado a análise das polémicas derivadas do seu propio nomeamento. Cómpre recordar que as críticas aos procesos de selección na cultura pública galega veñen de lonxe e adoitan campar ás anchas en cada cambio de goberno.

Un currículo baixo a lupa da comunidade artística

Quen asume o reto chega cun discurso firme respecto á súa propia capacitación para o cargo. Na súa primeira comparecencia pública, a nova directora do organismo autonómico fixo fincapé en que a súa traxectoria profesional e o seu currículo académico se sitúan nun plano de igualdade respecto aos perfís dos outros aspirantes que concorreron ao certame. Unha afirmación directa que busca acalar os rumores sobre a súa suposta falta de experiencia para liderar un centro desta envergadura.