A fin dunha era en Colombia presiona as rutas da cocaína cara a Galicia

Cando un mercado de materias primas anticipa unha crise de oferta, os actores que viven del apresúranse a mover as súas existencias. O narcotráfico non é unha excepción. A decisión do novo goberno colombiano de retomar a fumigación con glifosato sobre as plantacións de coca ameaza con encarecer e ralentizar a primeira fase da cadea, e esa expectativa está detrás, en boa medida, da avalancha de alixos que volveu sacudir o litoral galego nos últimos meses.

A lóxica é sinxela: se mañá a folla de coca escasea ou se encarece, quen teña estupefaciente acumulado quererá colocalo xa nos mercados consumidores. E Europa, que se consolidou como o continente onde o gramo se paga mellor, é o destino natural. De aí os envíos masivos organizados a través do Atlántico, tanto en buques mercantes como en semisumergibles construídos expresamente para cruzar o océano sen ser detectados.

Galicia, de novo no centro do mapa

As costas galegas perderan durante un tempo protagonismo fronte ao litoral andaluz e a costa atlántica portuguesa. As organizacións diversificaron os seus puntos de entrada e trasladaron boa parte da operativa ao suroeste peninsular, coa provincia de Huelva como referencia, e a Portugal, onde a desembocadura do Texo se converteu nun escenario habitual para a descarga dos alixos.

Ese desprazamento, non obstante, nunca significou o abandono das Rías Baixas. O territorio que foi referencia histórica do tráfico de cocaína a grande escala seguía a ser considerado polas redes como unha praza de primeira orde, e o verán de 2026 demostrouno. Operacións como a desenvolvida en Muxía, con ramificacións en A Pobra do Caramiñal, devolveron a actividade policial de gran calibre a unhas augas que levaban meses sen rexistrar aprehensións relevantes. De feito, a última gran incautación na zona remontábase a setembro de 2025, cando case catro toneladas de droga foron descargadas dun narcosubmarino en plena entrada dunha ría.

A conta atrás colombiana

O contexto internacional explica moito do que ocorre nas rías. A sobreproducción de cocaína en Colombia durante os últimos anos xerara un excedente que as organizacións afanábanse en colocar. Esa situación ten, segundo apuntan as análises, os días contados: o cambio de goberno en Bogotá traeu consigo a recuperación da aspersión con glifosato sobre os cultivos, unha medida que afecta directamente á orixe da cadea e que historicamente tivo efecto sobre os volumes dispoñibles.

Que fai un traficante cando sabe que a materia prima vai escasear? Acelera. Compra e envía agora o que poderá pagar máis caro mañá. O resultado é a concentración de operacións de gran envergadura en ventás temporais concretas, como a que se viviu este verán, na que varias estruturas intentaron introducir cargamentos pola vía atlántica antes de que as condicións do mercado se lles volvan adversas.

Un negocio que se adapta, unha resposta que debe facer o propio

A resiliencia destas organizacións é notoria. Cambian de porto, cambian de ruta, cambian de socio, pero non de modelo: aproveitar a xeografía atlántica para achegar a cocaína suramericana ao consumidor europeo. Os semisumergibles conviven con mercantes de bandeira internacional onde os contedores camuflan a mercadoría; os alixos en praias illadas alternan con descargas desde embarcacións que parten das propias navess nodriza. Cada variante esixe un dispositivo policial distinto e unha cooperación internacional máis áxil.

Únete a la conversación

En esta sección solo pueden comentar usuarios registrados.

Crear cuenta gratis Ya tengo cuenta →