David Eyo, divulgador naturalista, sinalou este 14 de marzo de 2026 a intensa floración do allo silvestre, tamén coñecido como «lágrimas da Virxe» (Allium triquetrum), en distintos puntos de Galicia, con especial presenza na área de Vigo. Eyo puxo en valor tanto o seu aspecto ornamental nestes días como o seu interese gastronómico e ecolóxico, animando a recoñecer a planta e a considerar o seu aproveitamento culinario. A advertencia principal que lanza é que, a pesares do seu atractivo e comestibilidade, trátase dunha especie con capacidade invasora que esixe un manexo responsable.
A especie é fácil de identificar nesta época polos seus talos de sección triangular, rasgo que o divulgador describe como «absolutamente inconfundible», e pola abondancia de botóns florais que marcan a paisaxe. En moitas zonas periurbanas e húmidas da provincia de Pontevedra e arredores, os parterres e bordos de camiños aparecen salpicados polas súas flores, que anuncian o final do inverno e a chegada da primavera. A súa presenza concentrada en vales e ribeiras faina especialmente visible para quen percorre sendeiros e espazos verdes.
Desde o punto de vista culinario, Eyo lembra que practicamente todas as partes da planta son comestibles: follas, flores, talos, raíces e os pequenos bolbos subterráneos. Propón o seu uso en cru en ensaladas, salteado como condimento ou incluso en conserva, aproveitando o seu sabor suave e lixeiramente doce que evoca ao allo tradicional pero con menor intensidade. A súa textura e aroma permiten incorporala en pratos sinxelos e en elaboracións da cociña local que buscan recuperar ingredientes silvestres.
Ademais da súa utilidade na cociña, o divulgador alude a propiedades tradicionais atribuídas ao allo silvestre, como efectos antibióticos e antisépticos semellantes aos do allo común, se ben recomenda prudencia e basearse en fontes científicas para usos medicinais. A reivindicación combina así a valorización gastronómica cun recoñecemento do seu potencial en termos de saúde, pero sen substituír tratamentos médicos convencionais. Neste senso, Eyo invita a documentarse antes de consumila por motivos terapéuticos.
Con todo, a mensaxe non é únicamente celebratoria: a planta ten un marcado carácter invasor e espállase con facilidade. A súa reprodución realízase tanto por bolbos como por sementes e, segundo destaca o divulgador, as sementes son dispersadas polas formigas mediante un mecanismo coñecido como mirmecocoria, o que explica a súa rápida colonización de novos espazos. Ese dinamismo favoreceu o seu asentamento a escala rexional, con implicacións para a biodiversidade local ao desprazar especies autóctonas menos competitivas.
As consecuencias ecolóxicas puxeron sobre a mesa a necesidade de xestionar a súa presenza en espazos naturais e xardíns. Técnicas de control como a retirada sistemática de bolbos en zonas onde se desexe preservar a flora autóctona, a limpeza de residuos vexetais e a vixilancia de trasplantes de terra poden contribuír a frear a súa expansión. Eyo advirte tamén contra o transporte inadvertido de terra e material vexetal que facilite a dispersión fóra dos hábitats xa colonizados.
En clave práctica, o divulgador propón tamén recomendacións para quen queira recoller allo silvestre con fins culinarios: facelo de xeito sostido e limitado, evitar zonas protexidas e cerciorarse da identificación para non confundilo con outras plantas. A recollida responsable, apunta, permite gozar dun recurso local sen comprometer rodais importantes nin a integridade de ecosistemas fráxiles. Por outra banda, a súa abondancia fai posible que restaurantes e cociñeiros da comunidade exploren novas preparacións cun ingrediente económico e de tempada.
A floración actual ofrece, segundo Eyo, unha oportunidade para redescubrir ingredientes silvestres qu
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.