O rastro de lume do tren en Ourense: 60.000 euros por hora de extinción

Oito focos simultáneos. Oito incendios arrincando en cadea ao longo do trazado ferroviario. E unha factura que doe só de pensala: 60.000 euros cada hora para apagar o que as chispas dun tren de mercancías acenderon na provincia de Ourense. A cifra fala por si soa.

O ocorrido este luns entre Maside e Untes non foi un incendio máis. Foi unha concatenación de lumes provocados por un convoi ferroviario que, no seu traxecto desde O Carballiño cara á capital ourensá, foi sementando o terreo de pequenos infernos. En total, 8,5 hectáreas arrasadas. Unha extensión que, afortunadamente, non acadou maiores dimensións grazas a unha mobilización de medios que, segundo fontes do operativo, foi das máis amplas da tempada.

Oito focos en liña recta

A secuencia dos feitos resulta tan clara como preocupante. O tren de mercancías circulaba en dirección a Ourense cando, ao seu paso, comezaron a detectarse columnas de fume. Non foi un único punto quente. Foron oito. Oito focos distribuídos ao longo do percorrido, todos eles nas inmediacións das vías. Demasiada coincidencia para tratarse dunha casualidade.

Os servizos de extinción enfrontáronse a un escenario complexo: múltiples fronte abertos de xeito simultáneo, o que obrigou a despregar un dispositivo de grande envergadura. Medios aéreos, terrestres e brigadas de intervención rápida traballaron durante horas para controlar a situación. E aí está o verdadeiro custo do operativo. Cada hora de voo dos medios aéreos, cada minuto de traballo dos equipos en terra, tradúcese nunha factura que acaba pagando o erario público.

O peso dos medios aéreos na factura

Convén lembrar que cando se fala de incendios forestais en Galicia, o custo dos medios aéreos dispara calquera orzamento. Non é menor o dato de que as aeronaves de extinción, xa sexan hidroavións ou helicópteros, teñen un custo operativo que se conta en milleiros de euros por hora de voo. No caso de Ourense, a estimación de 60.000 euros por hora reflicte a magnitude do despregamento necesario para atallar os oito focos.

O certo é que cada vez que se produce un incendio de certa entidade na provincia, os números que saen das arcas públicas para mitigar os seus efectos rozan o millonario. E nesta ocasión, aínda que a superficie queimada non foi especialmente grande —8,5 hectáreas en total—, a dispersión dos focos e a necesidade de atender varios fronte á vez encareceron notablemente a operación.

Un problema recorrente sobre raíles

Non é a primeira vez que o ferrocarril se converte na orixe de incendios na provincia ourensá. As chispas que saltan dos convois, especialmente en épocas de seca e altas temperaturas, atopan na maleza seca das marxes das vías un combustible perfecto. A pregunta que moitos se fan é se se podería facer algo máis para previr estas situacións.

A limpeza das marxes ferroviarias, o mantemento das vías e a revisión dos sistemas de freada dos trens son aspectos que, segundo os expertos na materia, poderían reducir significativamente o risco de que estes incidentes se repitan. Con todo, a ninguén se lle escapa que as competencias sobre o ferrocarril non son autonómicas, senón estatais, o que complica calquera intervención desde a Xunta ou desde as administracións locais.

Mentres tanto, os veciños das parroquias afectadas entre Maside e Untes viviron unha xornada de tensión. Ver como o lume se achega ás vivendas, aínda que sexa en focos de pequena extensión, xera unha angustia que ningún custo económico pode cuantificar. Aí está a clave do debate: non se trata só de canto custa apagar estes incendios, senón de canto vale a tranquilidade de quen habitan estas terras.