O regreso dos mozos galegos: o retorno laboral dispárase

Poucas veces un fenómeno demográfico cambia tan rápido. O número de mozos galegos que regresan a Galicia en idade de traballar case se triplicou desde 2008. O perfil do retornado xa non é só o de quen busca xubilarse entre montes e mar, senón o de profesionais e familias que apostan por refacer a súa vida laboral aquí, tras unha etapa fóra.

Un xiro nas cifras do retorno

Quen revise os rexistros do Padrón de galegos retornados atoparase cunha realidade abraiante: en menos de dúas décadas, o fluxo de menores de 45 anos que deciden volver medrou a un ritmo moi superior ao doutros colectivos. Se nos anos da crise económica apenas un puñado de mozos facía o camiño de volta, hoxe a cifra roza o triplo. Demasiado tempo ignorando este dato.

A tendencia non é casual. A ninguén se lle escapa que a crise sanitaria, a incerteza global e a precariedade laboral noutros países dispararon o desexo de regresar. Pero non é a única razón. Segundo un alto cargo municipal da área de Ourense, tamén inflúe a mellora das oportunidades en sectores como a tecnoloxía, a automoción ou a industria agroalimentaria galega, que buscan talento formado fóra.

Abonda con mirar os barrios de Vigo ou as rúas do centro de Lugo para comprobar que o acento galego se mestura agora con palabras aprendidas en Berlín ou Bos Aires. O regreso xa non é só unha cuestión sentimental, senón unha aposta laboral para moitos trintañeiros con fillos pequenos.

Por que volven: motivos e novos retos

O relato de quen regresa cambiou notablemente. Se antes o retorno se asociaba á nostalxia ou á xubilación, agora impúlzao a busca de estabilidade e calidade de vida. O certo é que, tras anos de emigración, moitos mozos atopan en Galicia mellores condicións para conciliar e desenvolver a súa carreira. Un responsable do sector tecnolóxico na Coruña sinala que a dixitalización e a expansión das startups abriron portas que hai unha década nin existían.

Porén, non todo é sinxelo. O regreso tamén afronta obstáculos: trámites administrativos, homologación de títulos estranxeiros ou a dificultade de atopar vivenda en certas zonas. As cidades grandes, como Santiago ou Pontevedra, ven aumentar a presión sobre o mercado inmobiliario. A isto súmase a necesidade de adaptar os servizos públicos a un perfil de retornados máis novo e diverso.

Na comarca do Salnés, por exemplo, varias familias retornadas impulsaron asociacións para reclamar apoio institucional e facilitar o acceso a garderías e formación profesional. Dende a Xunta, fontes oficiais recoñecen que o fenómeno esixe políticas máis activas e adaptadas a esta nova realidade.

O retorno e o futuro demográfico de Galicia

Galicia arrastra décadas de saldo migratorio negativo e envellecemento acelerado. A volta masiva de mozos supón un balón de osíxeno, aínda que non resolve todos os problemas. A cifra fala por si soa: quen regresan en idade laboral suman xa unha porcentaxe histórica sobre o total de retornados. Nin nos mellores anos do século pasado se viviu algo semellante.

Non é menor o dato de que moitos retornados traen consigo fillos pequenos, o que axuda a revitalizar escolas rurais e a frear o peche de servizos en aldeas e vilas. Algúns concellos do interior, como os da Ribeira Sacra, recuperaron poboación escolar tras anos de declive. Un fenómeno digno de análise.

Convén lembrar que Galicia conta desde hai anos con programas de axuda ao retorno, aínda que o seu alcance é aínda discutido entre os propios beneficiarios. As experiencias compartidas en Ferrol ou Viveiro amosan que, sen unha rede de apoio e acompañamento, o proceso pode resultar frustrante e lento. A integración laboral segue a ser o gran escollo para quen volven tras moitos anos fóra.