Un equipo da Universidade de Zurique identificou unha sinal cerebral que reflexa, en tempo real, canto varía a nosa opinión sobre outra persoa mentres interactuamos con ela, segundo un estudo publicado o 11 de marzo de 2026. Os investigadores combinaron resonancia magnética cun experimento repetido de pedra‑papel‑tesoiras contra rivais humanos e contra adversarios artificiais para capturar como o cerebro actualiza as súas crenzas sobre a intención e a sofisticación do outro. O obxectivo era entender por que en apenas uns minutos podemos intuir se alguén é de fiar ou se tenta adiantarse aos nosos movementos. O achado achega luz sobre o mecanismo neural que sustenta esa lectura rápida do outro, o que os autores consideran unha forma de «mentalización adaptativa».
No laboratorio, os participantes xogaron numerosas roldas sen saber se fronte a eles había unha persoa real ou un programa informático deseñado para imitar diferentes estilos de xogo. Os «bots» operaban seguindo un modelo matemático denominado CHASE, capaz de reproducir desde estratexias moi elementais ata modos de pensar recursivos —o clásico razoamento de «eu creo que ti cres que eu farei isto»—. Grazas a ese deseño, os investigadores puideron controlar o grao de sofisticación do rival e medir, xogada a xogada, canto cambiaba a crenza do suxeito sobre a mente coa que se enfrontaba.
O modelo CHASE calculaba en cada movemento a magnitude do axuste mental: se o xogador seguía considerando o adversario como alguén previsible ou se comezaba a atribuírlle razoamentos máis complexos. Esa cuantificación permitiu comparar a conduta real dos participantes coa traxectoria agardada polo modelo e poñer en relación ambos coa actividade cerebral rexistrada por resonancia magnética. Os resultados revelaron que a maioría das persoas adapta a súa estratexia ao comportamento do opoñente, aínda que esa adaptación mostra ritmos e graos de precisión individuais.
Durante as sesións de imaxe, os autores atoparon unha sinal neural consistente co tamaño desa cambios de crenza: cada vez que un participante revisaba o seu xuízo sobre o outro, esa actualización reflectíase nunha pegada neuronal detectable por fMRI. Esa sinatura non era simplemente a resposta a un erro de predición do xogo, senón que parecía estar ligada especificamente ao proceso social de axustar o que pensamos que pasa pola cabeza doutra persoa. Noutras palabras, o cerebro rexistra de forma silenciosa e continua canto modificamos a nosa lectura do adversario.
O cerebro identifica a quen xogas os teus cartos
Os investigadores subliñan que ese mecanismo explica por que podemos formarnos unha impresión fiable sobre a honestidade, a agresividade ou a previsibleidade dalgún en moi pouco tempo. Ese proceso non é estático: cambia en función do que o outro fai e de canto de complexa mostra a súa estratexia. En contextos cotiáns —unha negociación, unha conversa tensa ou unha partida— esa actualización moi rápida de crenzas facilita saber se paga a pena confiar, desconfiar ou cambiar de táctica.
O experimento tamén evidenciou marcadas diferenzas entre individuos. Algúns participantes axustaban as súas expectativas con rapidez e finura, detectando pequenos índices de sofisticación no rival; outros tardaban máis ou respondían con estratexias erráticas. Estas variacións abren a porta a estudar por que certas persoas son mellores para avaliar intencións alleas e como ese talento inflúe en decisións sociais e económicas.
Alén do laboratorio, os autores propoñen aplicacións potenciais: entender esta «pegada» podería axudar a mellorar modelos económicos de confianza e a deseñar intelixencias artificiais que interpreten mellor o comportamento humano en tempo real. Tamén, segundo os investigadores, podería aportar perspectivas clínicas para trastornos nos que a
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.