O Supremo xulgará o acoso veciñal en Pontevedra: insultos e persecución na rúa Virxinia Pereira

Un conflito entre veciños no centro de Pontevedra escalou ata o Tribunal Supremo, onde se decidirá se o hostigamento sistemático a unha parella —con berros como «Mortadelo» ou «canceríxena»— constitúe un delito de acoso. Os afectados, residentes no mesmo edificio da rúa Virxinia Pereira, xunto ao conservatorio municipal, alteraron as súas rutinas para evitar a quen consideran a súa acosadora, chegando mesmo a tomar medicación polo estrés xerado.

O certo é que este tipo de disputas, que adoitan resolverse en comisarías ou xulgados locais, rara vez chegan á máxima instancia xudicial. A decisión do Supremo salienta a gravidade dun caso no que a convivencia veciñal se rompeu por completo. A rúa Virxinia Pereira, unha vía céntrica con edificios de vivendas e comercios, converteuse en escenario de encontros forzados que remataban en insultos e ameazas veladas. A situación prolongouse durante meses, ata que os afectados optaron por presentar unha denuncia formal.

Da tenda á porta do ascensor: o acoso estendeuse por espazos públicos

Ninguén agardaba que un simple roce veciñal derivase nunha escalada de hostilidade. Segundo as fontes xudiciais, a persoa investigada dirixía os seus ataques non só contra a parella no seu edificio, senón tamén en lugares como supermercados ou espazos abertos. Os berros, que incluían termos despectivos e burlas sobre a saúde dunha das vítimas, non eran esporádicos: repetíanse cunha frecuencia que fixo insostíbel a vida cotiá para os afectados.

Un responsábel do sector legal municipal explicou que estes casos adoitan comezar con queixas por ruídos ou límites difusos de convivencia, pero rara vez escalan a este nivel. O rechamante aquí é a persistencia do acoso e o seu impacto psicolóxico. Os veciños afectados, que ata entón levaban unha vida normal no corazón de Pontevedra, tiveron que modificar os seus horarios, rutas e mesmo evitar saír da casa en certos momentos. A medicación que mencionan as fontes xudiciais apunta a cadros de ansiedade graves, algo que os tribunais deberán valorar ao ditar sentenza.

A rúa Virxinia Pereira, flanqueada polo conservatorio e bloques de vivendas dos anos 80, é un microcosmos da Pontevedra máis castiza. Alí, entre o bullicio dos estudantes e o trasiego dos veciños, tecéronse os episodios que agora examinará o Supremo. Non é a primeira vez que un conflito local transcende os límites do sentido común, pero si un dos poucos que chega tan alto na xerarquía xudicial.

Por que o Supremo? A gravidade que obriga a mirar máis alá do local

A remisión do caso á instancia superior non é casualidade. Os tribunais inferiores xa condenaran a investigada por delitos menores, pero a defensa recorreu, argumentando que non había probas abondas de acoso continuado. Porén, as fontes xudiciais sinalan que o expediente recolle testemuños de veciños que presenciaron os berros, gravacións de audio e certificados médicos que avalan o dano psicolóxico sufrido polas vítimas.

Convén lembrar que o acoso veciñal non está tipificado como delito autónomo no Código Penal, senón que se encadra en figuras como as ameazas ou as coaccións. Precisamente por iso, o Supremo terá que determinar se os feitos encaixan nalgún destes tipos e, sobre todo, se a repetición de condutas hostís —sumada ao contexto de proximidade xeográfica— configura un patrón delitivo. A fiscalía xa solicitou unha pena de prisión para a investigada, o que engade presión ao fallo.