Cóntao unha xornalista que viviuo en primeira persoa, segundo adiantou La Voz de Galicia. O voo directo que une Santiago de Compostela con Newark, operado por United Airlines, converteuse nun algo máis que unha simple conexión aérea. É, literalmente, unha reunión de galegos no aire. A experiencia, segundo os que a viviron, comeza antes mesmo da decolaxe, na mesma porta de embarque do aeroporto de Rosalía de Castro.
Non é unha exageración. Os que viaxaron nesta ruta describen un ambiente que nada ten que ver co dos outros voos transoceánicos. Na terminal, os pasaxeiros saludanse como se se coñecesen de toda a vida. E en moitos casos, é certo: son veciños do mesmo pobo, familiares que emigraron hai décadas ou peregrinos que volven a casa tras completar o Camiño de Santiago. A ruta, que opera durante a tempada de verán, serve de enlace entre dúas comunidades moi concretas: a de Galicia e a da diáspora galega nos Estados Unidos.
Un ambiente que non se ve noutros voos
O certo é que a atmósfera a bordo é singular. Os pasaxeiros falan en galego, intercamban enderezos, recordan lugares comúns. «Isto é unha reunión de galegos», escóitase dicir a máis dun. E non falta razón. Na porta de embarque de Newark, o pasado 17 de julio, podíanse ver reencontros emocionantes. Galegos do O Porto do Son e de Lalín esperaban xuntos para subir ao avión con destino a Santiago. Xente que quizais non se vía dende a última vez que emigrara, ou que coincide cada verán no mesmo voo.
A ruta non só conecta persoas. Tamén abre unha porta directa aos peregrinos que chegan a Galicia para facer o Camiño. Dende os Estados Unidos, moitos viaxeiros aproveitan esta ligazón para aterrar en Santiago e comezar a súa ruta xacobea sen escalas nin conexións. Un aforro de tempo que, para os que veñen de tan lonxe, agradecese.
Máis que un voo, unha ligazón
Tras desta conexión hai unha historia de emigración e retorno. Galicia ten unha das comunidades máis numerosas de emigrantes nos Estados Unidos, especialmente en zonas como Nova Iorque, Nova Xexércia ou Florida. Durante décadas, volver á casa implicaba escalas en Madrid, Londres ou París, e moitas horas perdidas nos aeroportos. Agora, co voo directo, a viaxe acurtouse e, sobre todo, humanizouse.
Non é menor o dato de que United Airlines apostou por esta ruta estacional. A compañía americana detectou un nicho de mercado que vai máis aló do turismo: a necesidade da diáspora galega de manter a ligazón coa súa terra. E funciona. Os voos adoitan ir cheos, e non só en temporada alta. A demanda é constante, e os que o probaron repiten.
A experiencia a bordo
Os que viaxaron neste voo contan que o servizo a bordo tamén se adapta ao perfil do pasaxeiro. Non é raro escoitar anuncios en galego ou que a tripulación, nalgúns casos, fale o idioma. Os menús inclúen produtos galegos, e o ambiente é máis distendido que noutros voos internacionais. «Semella que vas a unha romería», bromaba un pasaxeiro.
Pero máis aló do folclore, o que realmente importa é a conexión emocional. Para moitos emigrantes, este voo non é só un medio de transporte. É a posibilidade de volver á casa sen sentirse estranxeiro no camiño. É poder falar na lingua de sempre dende o momento en que pisas o avión. É, en definitiva, sentirse en Galicia antes de aterrar.
Unha ponte entre dous mundos
A ruta Santiago-Newark non é nova, pero cada verán cobra un significado especial. Nun contexto global onde os voos de longa distancia adoitan ser fríos e anónimos, esta ligazón gañouse un lugar no corazón dos que a utilizan.
