Axudas pendentes: o longo camiño cara á recuperación tras os incendios de 2025 en Galicia

A xestión das catástrofes naturais non termina cando se apagan as lapas. En Galicia, case un ano despois dos incendios devastadores que asolaron a comunidade durante o outono de 2025, o proceso de reparación económica segue inconcluso. Tanto a Administración central como a autonómica arrastran un atraso significativo no pagamento das subvencións prometidas aos damnificados, unha situación que pon en evidencia as carencias do sistema de resposta ante emerxencias de grande escala.

Un balance administrativo desigual

Os datos dispoñibles amosan unha xestión fragmentada das axudas. Mentres que desde o Goberno central se tramitaron «a maioría» das solicitudes presentadas, a porcentaxe descende de forma notable no caso da Xunta, que apenas resolveu o 61,7 % dos expedientes autonómicos. Esta diferenza revela non só unha cuestión de capacidade operativa, senón tamén de coordinación entre as distintas administracións implicadas.

O problema non é menor: centos de familias, agricultores, gandeiros e pequenos empresarios que perderon bens esenciais durante os incendios seguen agardando unha compensación que lles permita retomar a súa actividade. Algúns apenas recibiron un adianto, insuficiente para cubriren os custos reais da reconstrución.

O impacto humano tras as cifras

Por trás das porcentaxes e dos prazos administrativos hai realidades concretas. Unha vivenda destruída non pode agardar meses; unha explotación gandeira que perdeu pastos e cortes necesita liquidez inmediata para manter o gando. O atraso nas axudas non é só un problema burocrático: ten consecuencias directas sobre a viabilidade económica das zonas afectadas.

Galicia sufriu historicamente incendios forestais de grande magnitude, mais a vaga de lumes de 2025 foi especialmente virulenta. As lapas arrasaron milleiros de hectáreas, afectaron a núcleos rurais e puxeron a proba os mecanismos de protección civil. Agora, a pregunta que moitos se fan é se o sistema de axudas está deseñado para responder coa rapidez que esixen estas emerxencias.

Que falla no sistema?

As causas do atraso son múltiples. Por un lado, a tramitación de subvencións esixe a verificación de danos, un proceso que se pode alongar cando hai que inspeccionar fincas dispersas en zonas de difícil acceso. Por outro, a burocracia interna de cada administración engade capas de complexidade que atrasan os pagamentos.

Ademais, a falta dunha ventá única que centralice todas as solicitudes xerou duplicidades e confusión entre os afectados. Moitos descoñecen se se deben dirixir ao Goberno, á Xunta ou ao seu concello, e en que orde o deben facer. Esta descoordinación non é nova, mais fíxose máis visíbel tras unha catástrofe desta envergadura.

Leccións doutras comunidades

Non é a primeira vez que España se enfronta a este tipo de problemas. Tras os incendios de 2017 en Galicia e Portugal, xa se sinalaron deficiencias similares na xestión das axudas. En comunidades como Valencia ou Cataluña, onde tamén se produciron grandes incendios nos últimos anos, ensaiáronse modelos de resposta máis axíes, como a creación de fondos de emerxencia de disposición inmediata ou a delegación de competencias nos concellos.

Galicia podería tomar nota destas experiencias. A coordinación entre administracións, a simplificación de trámites e o uso de tecnoloxías como os drones para a avaliación rápida de danos son algunhas das medidas que poderían acelerar o proceso en futuras crises.

A responsabilidade política

Deja tu comentario Cancelar

Tu email no será publicado. Los comentarios se revisan antes de aparecer.

Comentario *

Nombre *

Correo electrónico *

Web

Guarda mi nombre, correo electrónico y web en este navegador para la próxima vez que comente.

No rellenar este campo

Δ