O barrio histórico de Ferrol volve estar no centro do debate. Unha xuíza do Tribunal de Instancia da cidade departamental acabou con anos de batalla veciñal ao condenar unha hostaleira da zona a 15 meses de cárcere. Segundo adiantou La Voz de Galicia, a sentenza tamén esixe que a empresaria aboe 18.820 euros aos veciños denunciantes tras acreditar un delito contra o medio ambiente por contaminación acústica. Non foi a única resolución: outro hostaleiro da mesma área, xulgado polos mesmos feitos, saíu absolto.
O longo asedio acústico nun barrio histórico
Ferrol Vello é a zona máis antiga da cidade departamental. Un labirinto de rúas estreitas, caseróns rehabilitados e vivendas tradicionais que conviven, ás veces con demasiada fricción, cunha intensa oferta de hostalaría. A estreita trama urbana fai que o son se amplifique de forma case natural. Alí onde hai décadas apenas funcionaba unha taberna hoxe operan varios locais de copas.
Poucas veces unha sentenza xudicial reflicte tan crúamente o que se vive nunha contorna así. O tribunal non andou con rodeos ao avalar a queixa veciñal. Os explosivos niveis de ruído xeraron unha angustia considerable nas persoas que residen nas inmediacións do establecemento, privándoas do descanso básico durante un tempo prolongado. O xulgado determinou que esa exposición incesante e voluntaria á contaminación acústica constitúe un delito penal. Non se trataba, polo tanto, dunha simple molestia coa que hai que convivir por usar unha zona de lecer.
A contía da pena revela a gravidade do asunto. Quince meses de prisión por ruídos marcan un fito na loita contra a chamada «hostalaría sen control». É certo que, na práctica xudicial galega, penas inferiores a dous anos adoitan suspender a súa execución se a persoa condenada non ten antecedentes. Con todo, a sentenza supón un desapoio institucional absoluto a un modelo de negocio que ignora os dereitos da comunidade. Demasiado tempo ignorando as chamadas á porta.
Consecuencias económicas: os 18.820 euros de indemnización
O castigo penal trae consigo unha forte repercusión económica. Os veciños non só tiñan razón moral; agora téñena xurídica. Os 18.820 euros de indemnización obrigan a empresaria a compensar o dano moral causado. Esta cantidade non xurdiu do aire, senón que é o reflexo dun sufrimento probado, o prezo que a xustiza lle pon á angustia.
Convén recordar que as ordes municipais regulan estritamente os decibelios permitidos e os horarios de peche, mais a realidade adoita ser outra. O xuízo non só puxo sobre o banco dos acusados á hostaleira, senón que abriu unha fenda sobre como se controla, desde a administración pública, o cumprimento das normativas.
Unha mesma denuncia, dous destinos xudiciais diferentes
Ninguén entende o silencio institucional cando o barrio colapsa. Ese mesmo silencio estivo a piques de ser absolutorio. Xunto a esta muller, o xulgado tamén analizou o caso doutro hostaleiro da mesma zona, sometido a idéntica acusación pola fiscalía e pola acusación popular. O resultado, con todo, foi radicalmente oposto. O segundo empresario foi absolto.
Difícil reconciliar ambas sentenzas sen coñecer os argumentos íntimos do xulgado, mais o resultado deixa unha incógnita clara: a diferenza entre testarudez e neglixencia é, moitas veces, unha fina liña na que pesan detalles como o illamento do local, a actitude ante as advertencias ou a sinxeleza de ignorar as advertencias veciñais. A diferenza de destinos demostra que cada establecemento é un mundo, pero tamén que a xustiza está disposta a ir ao fondo da cuestión cando hai probas evidentes.
Lo máis lido
- 1. Amizade Cela e Aparicio: exposición no Liceo de Ourense
- 2. Catro pontevedresas pasan de inspección marítima a Mrs. +30
- 3. Día do Pai 2026: 19 de marzo festivo en Santiago, Galicia
- 4. TVG inicia unha xira de castings en A Coruña para un novo concurso
- 5. Notas de corte 2026 en las universidades gallegas: carreras con más demanda y salidas
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.