José Luis Ageitos lembra 675 anos no pregón de Pontevedra
En Pontevedra, o 11 de marzo de 2026, o pregón inaugural da Semana Santa foi lido por José Luis Ageitos Míguez no Teatro Principal, nun acto que serviu para lembrar 675 anos de tradición relixiosa e anunciar o programa deste ano, que contempla dez procesións se a meteoroloxía o permite. A lectura oficial puido o acento na continuidade histórica e na importancia de recuperar o pulso das celebracións tras dous anos nos que os pontevedreiros non puideron entregarse plenamente aos seus desfiles máis emblemáticos. A presentación do calendario precedeu ao pregón e foi acompañada por autoridades e un público numeroso no patio de butacas.
O teatro apareceu abarrotado, síntoma de que existe demanda social polas celebracións que enchen as rúas do casco antigo durante a Semana Santa. O acto, que combinou a exposición do programa coa intervención do pregoneiro, transmitiu esa sensación de “fame de procesión” que se había acumulado na cidade. A solemnidade do momento contrastou coa expectativa das cofrarías, que esperan poder desfilar con normalidade e presenza multitudinaria de fieis e visitantes.
Como secretario da Xunta Coordinadora e vicepresidente da Cofradía do Noso Pai Xesús coa Cruz a Custo, Ageitos trazou na súa intervención un percorrido histórico apoiado en arquivos e na memoria colectiva. Ante o auditorio, situou a orixe da Semana Santa local o 2 de abril de 1351, cando os frailes dominicos organizaron unha procesión de palmas que asentou un ceremonial que, con interrupcións, chegou ata hoxe. O seu discurso combinou o rigor documental coa evocación afectiva dunha tradición que, dixo, forma parte da identidade da cidade.
Non evitou, con todo, as etapas máis difíciles: a principios do século XX o vello ceremonial resentiu e varias procesións foron desaparecendo do calendario municipal. Entre 1934 e 1948, a celebración quedou reducida de forma significativa e só a Procesión do Santo Enteiro puido realizarse con certa regularidade, protagonizada polo Cristo xaente e a Virxe da Misericordia nas rúas que xa non reunían o xente de antes. Ese paréntese marcou un período de recollimento que condicionou a evolución das cofradías nas décadas posteriores.
A recuperación chegou marcada por unha data clave: 1949, cando se impulsou unha restauración da Semana Santa que devolveu ritmo e contido ás celebracións locais. Ageitos reivindicou a figura do sacerdote e artista Luis Pintos Fonseca, que foi determinante na reorganización e no deseño estético dese renacer. Dende entón, a programación foi gañando participantes e espectadores ata consolidarse no esplendor que se recoñece hoxe, froito do traballo colectivo de irmandades e comunidades parroquiais.
O pregón detallou ademais as dez procesións previstas para 2026, un número que os organizadores interpretan como signo de saúde do relevo xeracional e do compromiso das cofrarías. O itinerario abarcará os enclaves históricos do casco vello, e as saídas procesionais preséntanse como hitos culturais e relixiosos que mobilizan a distintas xeracións. Non obstante, os responsables lembraron a dependencia do calendario respecto ao tempo atmosférico, un factor que condiciona cada ano a celebración ao aire libre.
Alén do calendario, a intervención de Ageitos subliñou o valor patrimonial e artístico das imaxes, pasos e ritos que conforman a Semana Santa pontevedresa. O pregoneiro apelou á conservación de arquivos, á posta en valor das pezas e á transmisión dos oficios entre os mozos para asegurar a continuidade. Así mesmo, planteou a necesidade de compatibilizar devoción e coidado do patrimonio para que a celebración siga sendo fonte de identidade comunitaria.
A peche do acto, a sensación entre autoridades, cofrades e público era de optimismo contido: a programación recupera volume e promete devolver ás rúas o carácter multitudinario de antaño, sempre que as condicións permitan as saídas. O pregón oficial serviu así de punto de partida para unhas datas nas que a cidade espera comprobar ata que punto a Semana Santa recupera a súa presenza plena na vida colectiva. As miradas agora están puestas nas procesións e na resposta dunha cidadanía que mostrou ansias de volver a vivir a súa tradición desde dentro.
Pódese interesar:
