Unha vaga de roubos que deixou cruces baleiras e familias afectadas polo dolor sentimental sacode desde hai días a provincia de Ourense. A coñecida como “banda dos cristos” habería saqueado nove cemiterios repartidos en seis concellos da provincia, segundo confirmaron fontes oficiais, e o prexuízo económico provisional supera os 20.000 euros, sen computar o dano intangible que supón arrebatar imaxes relixiosas que acompañan o duelo de xeracións.
Os feitos: cruces orfas e unha igrexa saqueada en O Casariño
O último episodio denunciado producíuse a semana pasada na igrexa de O Casariño, no termo municipal de Celanova, onde os ladróns levaron seis cristos e deixaron no camposanto cruces desprovistas das figuras que gardaban. As marcas na madeira e os soportes oxidados eran visibles onte; o fotógrafo Martiño Pinal captou a estampa desas cruces orfas que, máis aló do custo material, evidencian unha afrenta ao sentir de numerosas familias.
Fontes da investigación apuntan a un patrón: os roubos prodúcense en horas nocturnas, con rapidez e con coñecemento previo dos enclaves máis vulnerables. A Garda Civil, que instrúe as dilixencias, está coteixando datos de varias denuncias interpostas en distintos concellos ourensáns e rastrexa posibles vías de saída das pezas por mercados locais ou plataformas dixitais. Á falta de confirmación oficial sobre o destino final das imaxes, a hipótese de que formaran parte dun tráfico de artigos relixiosos non pode descartarse.
Veciños e responsables parroquiais coinciden na sensación de impotencia. “Levan algo máis que metal: levan recordos”, di a regañadentes un veciño de O Casariño, que lembra ter rezado xunto a unha das cruces desde a infancia. Non é a primeira vez que se denuncian sustraccións deste tipo en Galicia; a comarca de Terra de Celanova conserva unha longa tradición relixiosa expresada en patrimonio disperso por parroquias e cemiterios, moi vulnerable ante a ausencia de vixilancia.
Contexto e antecedentes: a fragilidade do patrimonio relixioso local
En Ourense, como noutras provincias do interior galego, moitos cemiterios e pequenas igrexas gardan o seu patrimonio en estruturas sinxelas, con sistemas de seguridade mínimos ou inexistentes. Os cristos e figuras antigas, ademais do seu valor sentimental, posúen a miúdo valor material polos metais cos que se fabricaron ou polo seu interese para coleccionistas. Esa dobre dimensión convérteas en obxectivos atractivos para bandas organizadas que actúan con rapidez.
Historicamente, as sustraccións en recintos relixiosos tiveron distintas motivacións: desde o reciclaxe de metais ata a venda en circuitos de coleccionismo clandestino. Con todo, en zonas rurais como as de Celanova e Xinzo de Limia a perda dun crucifixo pode ser percibida como un atentado contra a memoria colectiva. Os concellos afectados empezan a recibir chamadas de veciños que reclaman medidas inmediatas: iluminación, cámaras ou roldas policiais máis frecuentes.
Os concellos implicados afrontan agora unha dobre presión: asumir o custo da reposición e responder á demanda social de protección. O custo medio por peza, segundo cálculos provisionais postos en común por responsables locais, sitúase en centos ou miles de euros, segundo a antigüidade e o estado de conservación; hai pezas que non teñen prezo porque están ligadas a enterramentos concretos e a historias familiares. Esa dimensión intangible é a que máis preocupa a sacerdotes e alcaldes, acostumados a tratar con patrimonios modestos pero moi sentidos.
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.