O 15 de marzo, os votantes de Castela e León decidirán un goberno rexional nunha campaña que chega marcada polo uso político do conflito bélico e pola perda de crédito dos tres grandes partidos estatais. O PSOE centra boa parte da súa mensaxe no rexeitamento á guerra, o PP intenta conter o empuxe de Vox e a formación de extrema dereita preséntase como alternativa entre votantes novos e obreiros. O contexto autonómico adquire ademais unha lectura nacional porque en xuño celébranse eleccións en Andalucía que poden reforzar ou debilitar ás direccións estatais.
O presidente do Goberno, Pedro Sánchez, puxo o lema pacifista no centro da súa campaña, argumentando que o “non á guerra” é un valor que mobiliza á esquerda e un terreo de vantaxe fronte á dereita. Os seus adversarios, non obstante, acusan Moncloa de instrumentalizar o conflito e lembran decisións recentes que xeraron controversia, como o envío dunha fragata a Chipre que, segundo os críticos, non contou cun debate parlamentario previo. Analistas consultados nos últimos días subliñan que a estratexia busca frear o desgaste dunha figura cuxos apoios internos e externos se viron resentidos por diferentes escándalos e pola percepción de desgaste político.
As derrotas electorais do PSOE en Extremadura e Aragón alimentaron o nerviosismo no partido e a sensación de que a dirección nacional está en entredito. Voces internas alertan de que a imposición de candidaturas en territorios clave pode rematar pasando factura, unha tese que se repite respecto a Andalucía, onde as sondaxes apuntan a un rexeitamento notable cara á aspirante designada por Ferraz. Os socialistas ven na campaña de Castela e León unha proba que anticipa o pulso andaluz e temen un batacazo que alteraría a correlación de forzas en todo o país.
O Partido Popular, pola súa banda, afronta unha campaña complexa na que debe conter a sangría de voto cara a Vox sen perder capacidade de pacto nas institucións onde podería necesitalo. Alberto Núñez Feijóo recibe críticas por non ter conseguido frear a fuga de electores e pola dificultade de recompoñer unha proposta que convenza tanto aos moderados como aos votantes tentados pola extrema dereita. No PP recoñecen a necesidade de manter a Vox nunha cordada política que facilite gobernos rexionais, pero avisan de que esa concesión debe xestionarse con prudencia para non perder identidade electoral.
Vox chega á cita cunha imaxe de crecemento que, segundo estudos demoscópicos, se sustenta en parte na captación de sectores novos e de clases traballadoras descontentas. Ao mesmo tempo, a formación enfronta interrogantes sobre a súa estrutura interna: denuncias sobre o peso de dirixentes non elixidos polas bases, preguntas sobre a xestión das contas e críticas por fichaxes que favorecen familiares ou achegados sacudiron o debate interno. A capacidade de Santiago Abascal para manter a cohesión do partido ante estas tensións será un dos factores a vixiar tras o 15-M.
Na campaña, a guerra funciona como variable inesperada que obrigou a reordenar mensaxes. Para algúns votantes, o discurso pacifista do PSOE resulta creíble e coherente; para outros, é unha cortina de fume que non tapa problemas domésticos percibidos como máis urxentes, desde a economía ata a xestión da corrupción. En Castela e León, como noutras comunidades, a atención real dos electores reparteuse entre o global e o local: seguridade internacional, políticas autonómicas e a solvencia dos candidatos.
O resultado do 15 de marzo terá efecto cadea: unha vitoria da dereita reforzaría a Feijóo e podería consolidar alianzas con Vox en varias comunidades; un traspiés socialista na autonomía sería interpretado como un precedente perigoso de cara a Anda
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.