A subida abrupta dos carburantes tras a escalada do conflito en Irán comeza a notarse nas rías e nos peiraos de Galicia: barcos que recortan saídas, lonxas con menos descarga e agricultores que advirten de que non poderán asumir os custos por máis tempo. En apenas días o gasóleo agrícola disparouse e moitas tripulacións calculan que o combustible supón xa preto do 40% dos seus custos, unha cifra que condiciona a viabilidade das xornadas no mar e o ritmo de produción en terra.
A situación no mar
Nos portos da provincia, desde Marín até Bueu pasando por Vigo e Pontevedra, a imaxe repítese: embarcacións que reducen as súas rutas e mariñeiros que refán as faenas para consumir menos. O encarecemento do combustible non é teórico; nas estacións de servizo o diésel de automoción rolda xa os dous euros por litro e o gasóleo destinado ao campo subiu un 24% nos últimos dez días ata situarse arredor de 1,50 euros por litro, segundo os cálculos que trasladan armadores e cooperativas.
A factura do combustible pesa sobre todo tipo de frota, pero en particular sobre a de bajura e a costeira, a máis numerosa nas Rías Baixas. Alí a xornada típica dun barco artesán, con rutas curtas e capturas frecuentes, convértese xa nunha ecuación imposible: se o gasto en gasóleo representa arredor do 40% dos custos operativos, calquera nova suba arrastra os márxes cara números vermellos. Algunhas confrarías xa rexistraron descensos nas descargas e alertan de paros temporais se non hai medidas de apoio.
«Se teño que saír e gastar a metade do que cobro en combustible, prefiro quedar», di un dos patróns que faena na ría de Pontevedra. Segundo fontes achegadas ás organizacións pesqueiras, esa sensación repítese en voz alta nas mesas do porto: traxectos máis curtos, renuncia ás saídas nocturnas e, no caso de barcos máis grandes, a suspensión de licenzas de saída ata que o prezo do combustible ou as axudas cambien a ecuación.
«Non imos saír a faenar se isto continúa así; o barco non é unha máquina para perder diñeiro», afirma un patrón artesán da ría de Pontevedra.
A presión do combustible súmase a outros custos xa inflados —materias primas para a acuicultura, gastos na cadea loxística— e á incerteza sobre a demanda nas lonxas, que temen que a escalada no prezo final do peixe acabe por arrefriar o consumo cando os fogares axustan o gasto.
Contexto e antecedentes
A fotografía actual non xorde do nada: desde 2020 o sector primario e o industrial encadearon sucesivos golpes que tensionaron marxes e capacidade de resistencia. Primeiro a pandemia, despois a crise de subministros e o impacto do conflito en Ucraína sobre fertilizantes e cereais, e agora esta nova fase derivada da tensión en Oriente Medio. En resposta, o Executivo anunciou medidas; entre elas, a liberación de reservas estratéxicas: 11,5 millóns de barrís, equivalentes a 12,3 días de consumo nacional, segundo fontes oficiais.
Esas reservas son un balón de osíxeno con limitacións. Á falta de detalles sobre como se van executar as medidas e quen serán os destinatarios directos, as organizacións agrarias e pesqueiras reclaman concreción. Non é a primeira vez que o sector esixe intervencións rápidas: en episodios anteriores as axudas foron parciais e condicionadas. Agora, a percepción entre as cooperativas é que calquera solución temporal terá efectos limitados se non ven acompañada de medidas estruturais que reduzan a exposición aos prezos internacionais do petróleo e á volatilidade dos mercados.
Ademais do custo directo do gasóleo, o encarecemento impacta na cadea: pé
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.