Un fondo inversor adquiriu xa hai tempo unha histórica fortaleza galega coa promesa de convertela nun hotel. Con todo, as obras non comezaron, pese ao revés inicial e ás expectativas creadas na comarca. Pasan os meses e o inmoble permanece pechado, desafiando a paciencia dos veciños e das autoridades.
Un proxecto paralizado no corazón de Galicia
Nunha pequena localidade da provincia de Lugo, a silueta impoñente da fortaleza leva séculos marcando o paisaxe. A noticia da súa compra por parte dun fondo inversor internacional provocou, no seu momento, unha mestura de esperanza e escepticismo. Prometían converter o edificio en ruínas nun hotel de luxo, coa consecuente creación de emprego e a dinamización do turismo rural. Pero nada diso sucedeu. A fortaleza, situada a poucos metros dunha estrada que une varias parroquias, segue acumulando po e silencio.
Ninguén no concello logra explicar con certeza os motivos da parálise. Un alto responsable municipal recoñece que, tras os anuncios iniciais, as relacións cos xestores do fondo enfriáronse. «Non hai avances visibles», resume. As licenzas urbanísticas, segundo fontes da Deputación, están en regra dende hai meses. A Xunta de Galicia, consultada por este xornal, confirma que o expediente patrimonial foi resolto positivamente, permitindo a rehabilitación baixo estritos criterios de conservación. Así que a pelota está, dende hai tempo, no teito do inversor.
Expectativas frustradas no concello
Quen pase pola praza principal ou se achegue a tomar un café na única cafetería aberta pola tarde, escoitará a mesma pregunta: ¿cando empezarán as obras? Difícil atopar a alguén que non teña unha opinión ao respecto. “Nos ilusionamos moito, pero agora parece un conto”, comenta unha empresaria local. A economía da zona, golpeada polo despoboamento e o peche de varios negocios históricos, esperaba que o hotel atraese visitantes e revitalizara o pequeno comercio. Demasiado tempo esperando.
A fortaleza, ademais, non é un edificio calquera. Desde os seus muros, testemuños de antigas batallas, divícase o val do Miño e compréndese a importancia estratéxica que tivo o enclave durante séculos. Os veciños recuerdan as visitas escolares e as festas populares que, ata hai pouco, animaban o entorno. Hoxe, en cambio, a verja permanece pechada e os carteles anunciando o futuro hotel hanse ido desdibuixando baixo as chuvias deste inverno galego.
Un fenómeno que se repite en Galicia
Convén lembrar que a chegada de capital estranxeiro ao patrimonio galego non é nova. Nos últimos anos, varios pazos, casas solariegas e edificios singulares foron adquiridos por fondos de investimento ou particulares con promesas de recuperación e uso turístico. Poucas veces eses plans chegan a bo porto. Basta con mirar o caso da antiga fábrica textil na costa da Coruña, comprada en 2017 e aínda pendente de rehabilitación, ou o pazo dunha coñecida familia nobreira en Ourense, onde as obras se eternizan.
O caso da fortaleza de Lugo parece seguir o mesmo patrón. A opacidade en torno aos movementos do fondo inversor aumenta a frustración. As autoridades locais aseguran ter reclamado información e datas concretas, pero por agora só reciben respostas vagas. A ninguén se lle escapa que a inacción penaliza o desenvolvemento da zona e contribúe ao deterioro do edificio, que require unha intervención urxente para evitar danos estruturais irreversibles.
Patrimonio en risco e responsabilidade compartida
O debate sobre a xestión do patrimonio galego avívase cada vez que surge un caso como este. As asociacións en defensa do legado histórico reclaman maior implicación da Xunta e dos concellos á hora de supervisar aos novos propietarios.
