A xeografía do salario en Galicia: ata 8.000 euros de diferenza polo mesmo traballo

O código postal no que un traballador desenvolve a súa actividade profesional pesa máis do que parece á hora de conformar a súa nómina. Segundo os datos da Axencia Tributaria recompilados nunha exclusiva de La Voz de Galicia, exercer exactamente a mesma profesión en distintas provincias galegas pode supor unhaforquilla de ingresos que acad os 8.000 euros de diferenza anual. Non é unha cuestión menor, senón un reflexo palmar de como o territorio condiciona de xeito directo a economía doméstica de milleiros de familias.

O mapa das desigualdades

Poucas veces un rexistro fiscal reflicte con tanta nitidez a realidade económica dunha rexión. Os datos manexados pola Axencia Tributaria evidencian un país fragmentado no que a retribucións se refire, onde a provincia de exercicio se converte nun factor determinante. Unha mesma ocupación, con idénticas responsabilidades e horas de xornada, non vale o mesmo na Galicia atlántica que nas áreas máis interiores ou deprimidas.

A ninguén se lle escapa que a concentración de empresas de alto valor engadido en determinados polos industriais e de serviços tira dos salarios medios ao alza. A cifra fala por si soa. Oitenta euros mensuais de diferenza poden parecer asumibles nun análise teórico, pero ao trasladalos a doce mensualidades a forquilla dispárase ata ese contorno próximo dos 8.000 euros anuais. É aí onde o impacto sobre a capacidade de aforro, o acceso á vivenda ou a planificación familiar se volve crítico para o traballador medio.

Custo de vida e permanente axuste

Conén recordar que as diferenzas salariais rara vez veñen compensadas de forma exacta polo custo de vida asociado a cada zona, un factor ineludible que tamén rodea esta cuestión. Nas áreas metropolitanas onde os soldos son máis elevados, o prezo dos alugueres, os servizos e os produtos de primeira necesidade adoita dispararse na mesma proporción, ou mesmo a un ritmo moi superior.

O certo é que este desfase entre ingresos e gasto cotián xera un fenómeno paradoxal. En moitas ocasións, os profesionais que perciben as nóminas máis altas son aqueles que ven mermada a súa capacidade real de consumo fronte á subida imparable do prezo da vivenda, especialmente do aluguer. O esforzo económico para acceder a unha residencia nas grandes urbes galegas devora grande parte dese diferencial salarial que a priori resultaba tan atractivo no contrato laboral.

O condicionante do mercado laboral local

Dificilmente se pode entender este mapa retributivo sen observar a propia configuración do tecido empresarial. Non todas as comarcas galegas contan coa mesma densidade de negocios nin con sectores estratéxicos capaces de ofrecer retribucións por riba da media. Onde abondan o pequeno comercio, a hostalaría tradicional ou as industrias auxiliares de menor envergadura, o mercado tende a presionar os salarios á baixa.

Polo contrario, as zonas que albergan sedes corporativas, industrias tecnolóxicas, centros loxísticos de gran formato ou empresas vinculadas ao sector do automóbil e a construción naval manteñen unha puga constante por captar talento cualificado. Esa mesma competencia entre corporacións é a que acaba elevando o listón dos soldos en áreas xeográficas moi delimitadas, deixando a amplas zonas rurais nunha posición de clara desvantaxe competitiva.