O Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) publica que as caídas de poboación da pescada europea rexistradas a finais do século XX e comezos do XXI provocaron unha perda dramática de diversidade xenética nas súas poboacións, especialmente en Galicia, as Baleares e o Mar do Norte. O traballo, difundido en acceso aberto na revista ICES Journal of Marine Science, analiza series xenéticas históricas e actuais e conclúe que a diversidade xenética chegou a reducirse máis do 90% respecto de niveis previos á explotación industrial. Os investigadores advirten de que esa erosión xenética reduce o éxito reprodutor e a capacidade de adaptación da especie, elevando a súa vulnerabilidade ante o cambio climático. O estudo combina datos xenéticos con novas ferramentas para estimar o tamaño efectivo das poboacións e a súa evolución temporal. Máis noticias de Galicia.
Segundo o equipo liderado polo CSIC no Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo, as tres zonas analizadas —as Illas Baleares, a costa galega e o Mar do Norte— amosan signos claros de perda xenética vinculados a descensos sostidos de abundancia. A partir de material xenético histórico e mostras contemporáneas, os científicos detectaron unha caída pronunciada da variabilidade xenética que non se corresponde coa recuperación en número de exemplares rexistrada nalgúns enclaves. Os resultados sitúan a pescada europea como un exemplo de como a mera recuperación de abondanza non garante a recuperación da estrutura xenética dunha poboación.
Fran Saborido Rey, investigador do CSIC e responsable dos proxectos que integran este estudo, subliña que a redución da diversidade xenética ten efectos directos sobre a resiliencia da especie. Explica que unha diversidade menor limita a capacidade de adaptación fronte a cambios na temperatura, salinidade e dispoñibilidade de alimento, factores que se están acelerando co quentamento oceánico. Ese empobrecemento xenético, advirten os autores, pode traducirse en poboacións menos aptas para facer fronte a novas presións, incluídas enfermidades e fluctuacións ambientais.
Natalia Petit-Marty, tamén do Instituto de Investigacións Mariñas, lembra que a pescada é un recurso pesqueiro de grande valor económico e que as súas poboacións sufriron descensos notables durante as últimas décadas do século pasado. «Ata agora había pouca información sobre como as perdas de abondanza afectaran á variabilidade xenética», sinala, e engade que a evidencia agora amosa unha desconexión preocupante entre a recuperación numérica e a restauración xenética. Esta brecha plantexa dúbidas sobre a sustentabilidade a longo prazo das pescarías, afirman os investigadores.
Pescada perde máis do 90% da diversidade xenética
O estudo fai uso de software e metodoloxías novedosas para estimar o tamaño efectivo das poboacións, un parámetro que reflicte cantos individuos contribúen realmente á reprodución e, por tanto, á transmisión de diversidade xenética ás seguintes xeracións. Armando Caballero, do Centro de Investigación Mariña da Universidade de Vigo, explica que o tamaño efectivo é a miúdo moito menor que o conteo de exemplares no mar e que o seu declive explica a perda de variación xenética observada. Estas ferramentas permitiron reconstruír cambios históricos e cuantificar a magnitude do colapso xenético con maior precisión.
No caso da poboación galega, o estudo detecta unha recuperación parcial nas densidades tras as medidas de xestión adoptadas pola Unión Europea en 2006, que incluíron restricións de captura e temporais de protección. Non obstante, a recuperación xenética é practicamente imperceptible a escala decenal: mentres a abondanza recuperou a
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.