A Xunta de Galicia decidiu prorrogar a alerta vermella por altas temperaturas. A medida afecta a un total de 46 concellos da comunidade autónoma e manterase activa durante a xornada deste luns. O certo é que a provincia de Ourense, con especial dureza nas súas zonas de montaña, sitúase no epicentro deste embate climático. Unha persistente masa de aire seco e quente segue ditando sentenza no interior galego, prolongando unha onda de calor que xa fatiga veciños e gandeiros.
A ninguén se lle escapa que o clima atlántico está cambiando a pasos axigantados. Abonda con ollar o mapa de avisos para comprobar como o enrubescemento das comarcas do interior reflicte unha realidade teimuda. A onda de calor que atravesa a península atopou nos vales e serras ourensás o caldo de cultivo perfecto. As temperaturas extremas deixaron de ser unha anécdota pasaxeira para converterse nunha ameaza recurrente. Demasiado tempo soportando un clima que parece empeñado en poñernos a proba.
O enclavamento xeográfico da emerxencia
Quen percorra estes días as estradas secundarias da provincia entenderá a dimensión do problema. Dos 46 concellos mencionados por fontes autonómicas, destacan sobremaneira os situados nas terras altas. A administración central situou baixo o nivel de risco máximo a concellos como O Bolo, Castro Caldelas, A Pobra de Trives, Manzaneda ou Montederramo. Non son eleccións ao chou. Todos eles comparten unha orografía complexa, a mesma que agora actúa como unha ola a presión retendo o aire incandescente.
A lista de localidades afectadas debuxa un mapa da Galicia máis abrupta e visceral. Aparecen nomes como A Gudiña, Maceda, Parada de Sil, San Xoán de Río, A Teixeira, A Veiga ou Viana do Bolo. Tamén figuran no parte Carballeda de Valdeorras, Chandrexa de Queixa, Esgos, A Mezquita, Riós, Vilariño de Conso e Xunqueira de Espadanedo. A xeografía manda. Nestes recunchos, as fondas gorxas fluviais e as amplas extensións forestais magnifican o impacto da sequidade ambiental.
Unha poboación vulnerable fronte ao termómetro
Poucas veces se fala do factor humano cando saltan as alertas meteorolóxicas, mais resulta incuestionable. Cómpre lembrar a estrutura demográfica dos concellos da montaña ourensá. Atopámonos ante zonas marcadas por un avellentamento poboacional severo e unha dispersión de habitantes moi ampla. Cando o termómetro se dispara en aldeas illadas, a situación adquire tons de emerxencia silenciosa. Moitos dos residentes destas aldeas habitan vivendas tradicionais de pedra, de complicada refrixeración, e carecen de mobilidade propia para desprazarse a núcleos urbanos con zonas máis frescas.
Non é menor o dato da autonomía destes veciños. A distancia aos servizos de urxencia ou a falta de transporte público converten un simple golpe de calor nun risco severo. As recomendacións institucionais xerais piden evitar a exposición ao sol nas horas centrais do día e manterse permanentemente hidratado. Medidas lóxicas, mais ás veces difíciles de cumprir para quen ten que atender ao gando nun val de Chandrexa de Queixa ou Manzaneda ás cinco da tarde.
O impacto silencioso no sector primario e no monte
Quenes se dedican á labranza e ao coidado do gando en comarcas do interior non o están pasando nada ben. O aire seco e quente vai queimando os pastos e reseccando os cultivos antes de tempo. É un panorama desolador para unha economía local que depende directamente do que xera a terra. Abonda con ver como as reservas de auga, fundamentais para manter as explotacións gandeiras, minguan a un ritmo preocupante na extensa rede de ríos e regueiros da conca do Sil.
Á tremenda sequidade da vexetación, hai que sumar o risco constante de incendios forestais. A masa de aire quente converte os montes de Pa
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.