Máis de vinte organizacións ambientais, lideradas pola asociación Saxífraga, solicitan ao Ministerio para a Transición Ecolóxica a inclusión do salmón atlántico na categoría de «en perigo de extinción» no Catálogo Español de Especies Amenazadas.
A iniciativa busca reverter unha situación crítica que afecta a unha especie clave nos ecosistemas fluviais do norte de España, especialmente en Galicia, Asturias, Cantabria e País Vasco.
Un declive imparable
As poboacións de salmón en España experimentaron unha redución drástica da súa área de distribución. Actualmente só se confirma a súa reprodución natural en aproximadamente a metade dos ríos onde era común a principios do século XXI.
O informe de Saxífraga revela que a especie desapareceu de xeito localizado en gran parte do seu territorio histórico. A súa presenza concéntrase agora en cuncas desde o Miño ata o Bidasoa.
As capturas da pesca deportiva serven como indicador do colapso poboacional. Os datos amosan tendencias inequívocamente descendentes en todo o Estado, con caídas especialmente graves en ríos emblemáticos como o Nalón-Narcea, Sella e Cares-Deva.
- Redución do 50% nas áreas de reprodución
- Colapso poboacional nas últimas tres xeracións
- Ríos históricos sen capturas regulares
Presións múltiples e sinérxicas
O declive do salmón responde a un complexo entramado de ameazas que se potencian mutuamente. A fragmentación fluvial por presas e infraestruturas hidroeléctricas impide o acceso a zonas de reprodución en tramos altos.
Ademais, súmanse problemas como a contaminación de diferentes orixes, os efectos xenéticos das fugas na acuicultura e a presión histórica da sobrepesca.
Outro factor preocupante é a competencia con especies invasoras como o salmón do Pacífico. O cambio climático tamén incrementa as temperaturas da auga, afectando gravemente a esta especie sensible.
A UICN xa cataloga ao salmón como vulnerable no seu conxunto en Europa. Con todo, en España a situación é aínda máis grave debido a que as poboacións ibéricas representan o límite sur da distribución da especie.
¿Que cambiaría coa protección?
A inclusión no CEEA obrigaría a elaborar unha Estratexia Estatal de Conservación e Planes de Recuperación coordinados entre comunidades autónomas.
Esta medida permitiría priorizar a eliminación de barreiras fluviais, a restauración de hábitats e a reorientación de políticas de repoboación baixo criterios científicos.
Ignacio Martínez, presidente de Saxífraga, afirma que non están dispostos a ser «espectadores angustiados» ante a posible extinción do salmón. A Red de Representación Ambiental de Asturies apoiou a iniciativa cunha campaña estratéxica nos ríos asturianos.
O valor xenético das poboacións ibéricas é incalculable para a supervivencia global da especie. A súa perda significaría unha contracción irreversible do hábitat natura
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.