sábado, 15 de agosto de 2026 | Galicia, España
ÚLTIMA HORA A Policía Autonómica volve parar o derrubo da Casa de Baños en Ourense
Galego Castelán

A Policía Autonómica volve parar o derrubo da Casa de Baños en Ourense

A Policía Autonómica volve parar o derrubo da Casa de Baños en Ourense

As máquinas volveron deterse na Casa de Baños de Ourense. A dirección xeral de Patrimonio solicitou o desprazamento da Policía Autonómica para facer efectiva unha paralización que o Concello desoíra, e o pulso entre as dúas administracións escala hora a hora. En poucos días, o caso xa acumula un derribo arrincado malia o requirimento autonómico, unha primeira paralización e agora unha intervención das autoridades.

Un protocolo activado a rexoubos

Volver parar. Iso fixeron este venres as máquinas que traballaban nos edificios traseiros do conxunto, uns traballos reanudados a pesar do requirimento de Patrimonio. A parada non chegou sola: para lograla houbo de solicitarse, conforme establece o protocolo previsto para estas situacións, o desprazamento da Policía Autonómica. A interrupción é, por agora, momentánea. Ese matiz preocupa.

Convén lembrar como se chegou ata aquí. O Concello iniciou a demolición esta mesma semana aproveitando o silencio administrativo, ignorando inicialmente o requirimento da dirección xeral de Patrimonio. Días despois, a consellería logrou unha primeira paralización dos traballos. E este venres chegou a terceira parada, xa con policía de por medio. Tres episodios en menos dunha semana. O ritmo di moito.

A ninguén se lle escapa o trasfondo institucional: a protección do patrimonio depende da Xunta, a escavadora é municipal. Cando as dúas administracións tiran en sentidos opostos, o protocolo queda como único árbitro dispoñible, e a súa activación revela algo grave. O desprazamento da Policía Autonómica non é un trámite decorativo. É a proba de que a palabra escrita deixou de bastar.

A dobre vara que denuncia o BNG

Quen siga o asunto desde a oposición non anda con rodeos. O portavoz do BNG, Luis Seara, cargou contra a actuación municipal cun argumento sinxelo: calquera particular que derribase un inmoble cun requirimento patrimonial en contra non sairía de comisaría. A comparación resulta incómoda precisamente porque é difícil de rebater. A un veciño esíxenselle papel, permiso e paciencia. A unha administración, ao parecer, non sempre.

Non consta, de momento, resposta municipal a esa crítica. O silencio tamén comunica, aínda que ninguén o asine.

A memoria, entre os entullos

Mentres as institucións se enredan, o dano xa se ve. O Centro Cultural Daniel Vázquez-Gulías difundiu unha comparativa elocuente: a un lado, o traballo de forxa da escaleira do edificio tal e como era, integrado na escaleirata; ao outro, eses mesmos ferros asomando entre os entullos da demolición. Non fai falta ser experto para entender que se perde aí. É artesanía. É historia material. E, sobre todo, é irreparable.

Poucas veces encaixa tan ben o tópico da cidade da auga. Ourense naceu ao redor das súas termas, creceu con elas e converteu a calor do subsolo en sinal de identidade, das Burgas ao cauce do Miño. A Casa de Baños forma parte desa xenealoxía. Que o seu derribo se decida en pleno agosto, con boa parte da cidade de vacacións, non parece casualidade. Tampouco axuda.

O que queda por resolver

Dificilmente pode darse por pechado un conflito coa palabra momentánea suspendida sobre a mesa. Quedan preguntas maiúsculas: reanudarase a demolición en canto a Policía Autonómica se retire? Abrirá a Xunta expediente sancionador? Quen responderá, se alguén responde, polo xa caído? A información dispoñible non o aclara, e aí está quizais a clave do asunto: a paralización garante o presente, non o futuro.

P

Pablo Rivas

Periodista deportivo con amplia experiencia en la cobertura del fútbol y deporte gallego. Redactor de la sección de Deportes.

Deja tu comentario

Tu email no será publicado. Los comentarios se revisan antes de aparecer.

🇪🇸 Castellano