O BNG reclama prolongar ata Barrocás o vial que unirá o CHUO coa N-525 en Ourense

O Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUO) ten sobre a mesa unha nova conexión por estrada coa N-525, un proxecto valorado en máis de catro millóns de euros que a Xunta sacou a exposición pública. O grupo municipal do BNG non se conforma: considera que o deseño actual non dá resposta ao que a cidade precisa e avoga por prolongar o vial ata a parroquia de Barrocás, convertendo en solución completa o que agora, ao seu xuízo, é apenas media obra.

De que serve unha estrada que queda ás portas do seu destino final? Esa é, no fondo, a cuestión que plantea a formación nacionalista despois de coñecerse o anuncio autonómico. Convén lembrar que o proxecto xa figura en fase de exposición pública, o trámite administrativo que permite á cidadanía, aos colectivos e aos grupos políticos plantexar modificacións antes de que o trazado quede definitivamente aprobado.

Máis de catro millóns sobre a mesa

O desembolso previsto supera os catro millóns de euros. A cifra fala por si soa: non estamos ante unha actuación menor nin testemuñal, senón ante unha aposta económica de calado para a mobilidade da cidade. A nova vía debe enlazar o contorno do complexo hospitalario coa N-525, a estrada que comunica Ourense con Santiago por un lado e coa comarca da Limia e o interior polo outro, un dos grandes eixes de entrada e saída do concello.

A ninguén se lle escapa, ademais, que o CHUO non é un equipamento calquera. É o gran referente sanitario da provincia, un complexo ao que cada día se achegan pacientes, profesionais e acompañantes desde boa parte do territorio ourensán. Calquera mellora nos seus accesos repercute de forma directa en boa parte dos desprazamentos sanitarios da provincia.

A proposta: estirar o trazado ata o rural

Máis lonxe é, precisamente, a consigna do grupo municipal do BNG. O seu planteamento pasa por aproveitar o investimento anunciado para estirar o trazado ata Barrocás, unha das parroquias do rural do concello, de xeito que a nova vía preste servizo tanto ao contorno urbano como ás zonas de poboación dispersa daquel sector do concello.

Desde a formación galeguista avisan dun risco coñecido na xestión pública: executar unha parte da infraestrutura e presentala ante a opinión pública como se fose a resposta definitiva. Non lles basta con facer a metade do camiño, insisten. E a súa aposta é a contraria: aproveitar que o proxecto segue vivo administrativamente para corrixilo e amplialo, en lugar de conformarse cunha solución parcial que, tarde ou cedo, adoita acabar esixindo novas obras, novos prazos e nova financiación.

O peso dunha parroquia do rural

Ourense é moito máis que o seu casco urbano. O concello integra varias parroquias rurais onde a poboación vive dispersa e onde cada investimento viario se agradece o dobre. Barrocás forma parte dese rural que, con demasiada frecuencia, ve como as grandes obras pasan de longo.

Estender a conexión ata esa zona tería, de producirse, un dobre efecto: mellorar o acceso dos veciños da parroquia aos servizos sanitarios e, ao mesmo tempo, dotar a cidade dunha vía de desconxestión nun contorno tan sensíbel como o hospitalario. Aí está a chave do planteamento do BNG: non se trata só de unir dous puntos, senón de ordenar a mobilidade de todo un sector do concello.

Unha ventá aberta mentres dura o trámite

O momento elixido para esta ofensiva non é casual. O proxecto atópase en exposición pública, é dicir, na fase na que aínda é posíbel matizar, corrixir ou ampliar o proxectado sen empezar de cero. O certo é que, unha vez resolvido o trámite e adxudicadas as obras, calquera modificación vólvese máis lenta, máis cara e máis burocrática.