A primavera chega a Santiago tras o 2.º inverno máis chuvioso

Santiago recibe a primavera o venres 20 de marzo ás 15:46 horas, cando o Sol cruza o punto vernal de Aries. Ese intre marca o final dunha estación invernal que deixou na capital galega cifras de precipitación pouco habituais: o pluviómetro do Observatorio Astronómico Ramón María Aller da USC rexistrou 831,3 litros/m2, a segunda maior acumulación desde o inicio do século.

O final dun inverno excepcionalmente húmido

As cifras do Aller non deixan lugar a equívocos. Só o inverno de 2001 superou con holgura estes rexistros, con 1.445,7 l/m2, mentres que o período invernal anterior (2025) deixara un total de 748 l/m2. Polas rúas do casco histórico e os paseos da cidade, os composteláns viviron meses marcados pola choiva continuada: Santiago apenas contou con días secos prolongados, algo que se percibiu nos parques, nos edificios patrimoniais e na actividade comercial ao aire libre.

Os contrastes térmicos tamén foron singulares. A temperatura máxima do inverno acadouse o pasado 17 de marzo con 24,2ºC, mentres que a mínima correspondeu ao tradicional Día de Reis, con apenas 0,3ºC. Esa oscilación reflicte a influencia de entradas de aire atlántico cálido e episodios fríos intercalados, que caracterizan os invernos atlánticos galegos.

Non é a primeira vez que Santiago contempla tempadas de choiva persistente, pero si que sorprende a acumulación nun período concreto do século. Agricultores, responsables municipais e técnicos de patrimonio seguiron con atención os rexistros do observatorio da USC, cuxa serie histórica é referencia para as avaliacións climáticas locais.

O que traerá a primavera astronómica

A estación que agora comeza prolongarase durante 92,74 días, ata as 10:24 do 21 de xuño, momento do solsticio de verán. Desde o punto de vista astronómico, o equinoccio sitúa o Sol no cruce da eclíptica co ecuador celeste: o día e a noite son teoricamente iguais, aínda que a presenza da luz crepuscular fai que a iluminación supere á escuridade fóra dos estritos minutos do tránsito.

Sobre estes detalhes explicou o coordinador científico do observatorio, José Ángel Docobo, como se perciben os equinoccios e que esperar nas semanas próximas.

“En torno ao equinoccio, as duracións do día e da noite son teoricamente iguais. O Sol sae exactamente polo leste e ponse exactamente polo oeste; non obstante, a luz crepuscular fai que a claridade predomine antes e despois deses momentos”, afirmou Docobo.

Ademais da xeometría celeste, a primavera trae datas móbiles de repercusión social e relixiosa. A primeira Lúa chea da estación —o 2 de abril— fixa o calendario da Pascua: o Domingo da Resurrección caerá o 5 de abril. Ese ciclo lunar condiciona celebracións tan sinaladas en Galicia como o Entroido nalgúns anos, as procesións da Semana Santa e a Ascensión.

Mirando ao firmamento, Docobo destaca a oportunidade para a observación a simple vista de varios planetas. Venus será o lucero vespertino durante toda a estación; Mercurio aparecerá antes do alba a comezos de abril e poderá verse ao ocaso a mediados de xuño; Marte e Saturno situaranse cara ao leste antes do amencer desde mediados de abril; e Xúpiter, agora na constelación dos Xéminis, poderase observar ás primeiras horas da noite, desprazándose cara o oeste a medida que avance a primavera.