A Ribeira Sacra contén o lume: estabilizado o incendio de Ribas de Sil tras devorar 180 hectáreas

O incendio forestal que o pasado sábado se declarou no concello ourensán de Ribas de Sil, en pleno corazón da Ribeira Sacra, atópase xa estabilizado tras arrasar ao redor de 180 hectáreas de masa forestal. As perspectivas meteorolóxicas e a calma da noite permitiron aos dispositivos de extinción tomar unha posición de vantaxe tras varios días de auténtica angustia, nos que o vento ameazou con complicar gravemente a situación.

Unha noite tranquila cambia o escenario

Quen seguía a evolución deste lume o domingo pola tarde dificilmente podía ser optimista. A reactivación das lapas, impulsada por fortes ráfagas de vento, puxo en seria xaque o traballo dos brigadistas e dos medios aéreos. Non obstante, a xornada do luns amenceu cun panorama radicalmente distinto. Fontes da Consellería do Medio Rural confirmaron unha previsión favorable, avalada polo que eles mesmos describiron como unha noite tranquila. Non é menor o dato: na loita contra os incendios, as horas nocturnas adoitan ser decisivas para frear a embestida do lume.

Durante as primeiras horas do día, os equipos de terra continuaron os traballos de extinción sistematicamente, traballando de cola a cabeza por ambos os flancos do perímetro afectado. Para afianzar esa liña de defensa, o dispositivo contou co apoio fundamental das descargas dos helicópteros, un recurso indispensable nunha zona onde a orografía complica sobremaneira o acceso terrestre.

A Ribeira Sacra, un territorio hostil para a extinción

Difícil encontrar un terreo máis traidor para combater un incendio que a xeografía da Ribeira Sacra. Os canóns do Sil, coas súas ladeiras pronunciadas e os profundos vales que enmarcan o río, xeran microclimas e correntes de aire que poden avivar as lapas en cuestión de minutos. O lume, neste tipo de ecosistemas, non avanza en liña recta; salta, trepa polas pendentes e obriga aos medios aeronáuticos a realizar manobras de enorme precisión.

O balance de 180 hectáreas é unha severa ferida ecolóxica para o territorio. Falamos dunha zona dun incalculable valor paisaxístico e medioambiental, que sustenta boa parte da economía local a través do turismo rural e do sector vitivinícola baixo a Denominación de Orixe Ribeira Sacra. A cifra fala por si soa. Demasiadas hectáreas, demasiado tempo de convivencia co fume e o medo nunha comarca que se atopa permanentemente ameazada polo abandono do medio rural e a acumulación de biomasa combustible.

O factor climático e unha perigosa tregua

Non se pode analizar o incendio de Ribas de Sil sen poñelo no contexto dos días previos. A ninguén se lle escapa que Galicia atravesaba un período de extrema inestabilidade. Mentres o lume ardía na conca do Sil, a comunidade autónoma experimentaba unha sorte de tregua meteorolóxica antes da entrada dun novo anticiclón que ameazaba con elevar as temperaturas e secar aínda máis a vexetación. A entrada de aire cálido é sempre o factor que separa un incendio controlable dunha traxedia de proporcións maiores.

O vento do domingo demostrou do que é capaz cando sopra con forza sobre un combustible seco. Estabilizar o incendio antes da chegada dese novo episodio anticiclónico era un obxectivo prioritario, case unha carreira contra reloxo. A sorte de contar cunha madrugada sen sobresaltos permitiu que as lapas non encontraran o osíxeno necesario para saltar as liñas de contención primarias, pero a meteoroloxía en Galicia sempre xoga con vantaxe.