Seis de cada dez concellos da provincia de Lugo atópanse xa en situación de prealerta por seca. A escaseza de precipitacións levou a varios concellos a tomar medidas directas, desde cortar o subministro en duchas de praia ata prohibir o rego de xardíns e o enchido de piscinas. A situación afecta principalmente ás cuncas do Miño, do Sil e do Cabe, mentres o norte da provincia mantén de momento niveis hidrolóxicos normais.
Convén lembrar que o panorama non afecta a toda a xeografía lucense por igual. Os 42 concellos afectados correspóndense cos sistemas xestionados pola Confederación Hidrográfica do Miño-Sil, que abranga boa parte do interior. Pola contra, nas cuncas do Eo e do Navia, xestionadas pola Confederación Hidrográfica do Cantábrico, e en gran parte dos concellos da Mariña, os niveis de auga mantéñense dentro dos parámetros considerados normais para estas datas.
Medidas restritivas e bandos municipais
Difícil é ignorar os efectos da falta de chuvias, incluso en zonas que aínda non foron declaradas oficialmente en prealerta. Abonda con mirar o ocorrido no litoral, onde algúns concellos tiveron que actuar con contundencia ante a baixada dos caudais. En Burela, por exemplo, procedeuse ao peche preventivo das duchas instaladas nas praias. A decisión responde directamente aos escasos recursos hídricos detectados en captacións específicas e de vital importancia para o abastecemento local, como son as de O Torrillón, A Rigueira e O Cruceiro. Había pouca auga e os responsables municipais optaron por priorizar o consumo humano fronte ao lúdico ou recreativo.
A ninguén se lle escapa que os bandos municipais se converteron na principal ferramenta de prevención fronte a un verán que se presenta especialmente complicado. Diversos concellos da provincia xa emitiron este tipo de comunicados oficiais, marcando unha folla de ruta moi clara para os seus veciños. No caso de Sarria, unha das vilas máis poboadas e dinámicas do interior, desde a administración local indican que ata o momento non se rexistraron problemas graves de abastecemento. A precaución, non obstante, é máxima. As autoridades municipais asinaron hai uns días un bando no que se prohibe de forma expresa utilizar a auga proveniente dos depósitos municipais para o rego de hortas, xardíns e zonas verdes privados ou públicos.
As restricións nesta localidade non terminan aí. O texto oficial tamén vetaba o balado de rúas, o lavado de fachadas ou beirarrúas mediante mangueiras, a limpeza de vehículos a motor e, en definitiva, calquera outro consumo que non se considere estritamente esencial para a supervivencia e a hixiene básica. Medidas similares aplicáronse noutras localidades da xeografía lucense. En Triacastela, un concello situado na comarca de Os Ancares, sumáronse ás mesmas premisas restritivas, engadindo ademais unha prohibición específica e moi necesaria nesta época do ano: o enchido de piscinas privadas. Deusto tempo gastando un recurso que non é inagotable.
O campo e a gandaría no punto de mira
O certo é que o impacto da seca trascende as limitacións domésticas, o aderezamento do mobiliario urbano ou o simple feito de non poder usar a mangueira no patio de casa. O sector primario, columna vertebral da economía en moitas destas comarcas do interior galego, sofre as consecuencias de maneira moito máis crúa. A falta de pastos para o gando, unida á necesidade de recorrer constantemente ás reservas de auga para manter as explotacións, xera unha profunda incerteza. Non é menor o dato do crecente malestar que se vive nas zonas rurais. As reunións de veciños xiran inevitablemente en torno á mesma cuestión: cando volverá chover coa intensidade e a fre
