Seis de cada dez municipios da provincia de Lugo atópanse xa en situación de prealerta por seca. A escaseza de precipitacións levou a varios concellos a tomar medidas directas, dende cortar o subministro nas duchas de praia ata prohibir o rego de xardíns e o enchido de piscinas. A situación afecta principalmente ás cuncas do Miño, do Sil e do Cabe, mentres o norte da provincia mantén de momento niveis hidrolóxicos normais.
Convén lembrar que o panorama non afecta a toda a xeografía lucense por igual. Os 42 municipios afectados corresponden aos sistemas xestionados pola Confederación Hidrográfica do Miño‑Sil, que abrangue boa parte do interior. Pola contra, nas cuncas do Eo e do Navia, xestionadas pola Confederación Hidrográfica do Cantábrico, e en gran parte dos concellos da A Mariña, os niveis de auga mantéñense dentro dos parámetros considerados normais para estas datas.
Medidas restrictivas e bandos municipais
Difícil é ignorar os efectos da falta de chuvias, incluso nas zonas que aínda non foron declaradas oficialmente en prealerta. Basta mirar o ocorrido no litoral, onde algúns concellos tiveron que actuar con contundencia ante a baixa dos caudais. En Burela, por exemplo, procedeuuse ao peche preventivo das duchas instaladas nas praias. A decisión responde directamente aos escasos recursos hídricos detectados en captacións específicas e de vital importancia para o abastecemento local, como son as de O Torrillón, A Rigueira e O Cruceiro. Había pouca auga e os responsables municipais optaron por priorizar o consumo humano fronte ao lúdico ou recreativo.
Ninguén se lle escapa que os bandos municipais se converteron na principal ferramenta de prevención fronte a un verán que se presenta especialmente complicado. Diversos concellos da provincia xa emitiron este tipo de comunicados oficiais, marcando unha folla de ruta moi clara para os seus veciños. No caso de Sarria, unha das vilas máis poboadas e dinámicas do interior, desde a administración local indican que ata o momento non se rexistraron problemas graves de abastecemento. A precaución, non obstante, é máxima. As autoridades municipais firmaron hai uns días un bando no que se prohíbe de forma expresa utilizar a auga procedente dos depósitos municipais para o rego de hortas, xardíns e zonas verdes privados ou públicos.
As restricións nesta localidade non terminan aí. O texto oficial tamén vetaba o lavado das rúas, a limpeza de fachadas ou beirarrós mediante mangueras, a limpeza de vehículos a motor e, en definitiva, calquera outro consumo que non se considere estrictamente esencial para a supervivencia e a hixiene básica. Medidas similares aplicáronse noutras localidades da xeografía lucense. En Triacastela, un concello situado na comarca dos Ancares, sumáronse ás mesmas premisas restritivas, engadindo ademais unha prohibición específica e moi necesaria nesta época do ano: o enchido de piscinas privadas. Demasiado tempo gastando un recurso que non é inesgotable.
O campo e a gandería no punto de mira
O certo é que o impacto da seca trasciende as limitacións domésticas, o adecentamento do mobiliario urbano ou o simple feito de non poder usar a mangueira no patio da casa. O sector primario, columna vertebral da economía en moitas destas comarcas do interior galego, sofre as consecuencias de maneira moito máis crúa. A falta de pastos para o gando, xunta á necesidade de recurrir constantemente ás reservas de auga para manter as explotacións, xera unha profunda incertidume. Non é menor o dato do crecente malestar que se vive nas zonas rurais. As reunións de veciños xiran inevitabelmente en torno á mesma cuestión: cando volverá a chover coa intensidade e a frecuencia necesarias.
Quen
