O Consello da Xunta aprobou este luns, 23 de marzo de 2026, a aplicación do Plan de prevención e defensa contra os incendios forestais de Galicia, o Pladiga para 2026. O paquete de medidas, que o Executivo autonómico levará este venres ao Consello Forestal, combina reforzos humanos —con 42 novas brigadas estacionais e unha ampliación do período laboral do persoal fixo‑discontinuo— cun despregamento tecnolóxico maior baseado en drones e sistemas de videovixilancia. Segundo o presidente, “é necesario adaptarse aos novos tipos de incendios de enorme intensidade nos últimos veráns”.
Reforzo de medios humanos e de dirección sobre o terreo
O elemento máis visible do Pladiga 2026 é o aumento da capacidade de ataque inicial: incorporanse 42 brigadas de reforzo para os períodos de máximo risco. A medida persigue reducir os tempos de intervención nas horas críticas e aliviar a presión sobre os equipos permanentes das zonas rurais. Paralelamente, a Xunta decidiu ampliar o período de traballo do persoal fixo‑discontinuo, unha figura clave en Galicia que permite incorporar traballadores locais con contrato estacional para labores de prevención e extinción.
Outra novidade de calado é a ampliación da Unidade de Directores de Extinción —a UDEX— que pasa de 6 a 15 expertos. A ampliación responde á necesidade dunha dirección técnica máis numerosa e especializada durante incidentes complexos, coa capacidade de coordinar frentes simultáneos e decisións sobre o uso de recursos aéreos e terrestres. Voces do sector consultadas por este xornal recordan que unha dirección eficaz sobre o terreo pode marcar a diferenza entre un conato controlado e un incendio de gran extensión.
Os reforzos humanos chegan cunha advertencia: Galicia segue arrastrando problemas estruturais que condicionan a eficacia de calquera plan. A fragmentación da propiedade, a perda de poboación no rural e amplas masas de mato e eucalipto amplían o combustible dispoñible para os incendios. Non é a primeira vez que estes factores se citan despois de tempadas dramáticas; cabe lembrar as xornadas de lume que afectaron a comarcas como Valdeorras ou Terra de Trives en anos recentes.
Drones, cámaras e vixilancia para detección precoz
Na sección tecnológica, o Pladiga aposta por intensificar a detección precoz e o seguimento en tempo real mediante drones e sistemas de videovixilancia. A promesa é doble: localizar con rapidez focos incipientes e dispoñer de imaxes que axuden a tomar decisións operativas máis axustadas. Drones con sensores térmicos, cámaras fixas en puntos estratéxicos e maior integración de datos meteorolóxicos forman o núcleo dese enfoque.
A experiencia de campañas anteriores demostra que a teledetección funciona cando vai acompañada de canles operativas áxiles. Unha cámara que detecta un foco non serve se a brigada máis próxima tarda horas en chegar. Por iso, a Xunta subliña que a tecnoloxía combínase coa redistribución de brigadas e a mellora dos centros de mando. Tamén se preveñen protocolos para compartir datos coa Administración estatal e coas corporacións locais, aínda que falta por ver como se resolverán na práctica aspectos como a interoperabilidade e a protección de datos.
En municipios castigados polo lume, como O Barco de Valdeorras, os veciños son escépticos pero esperan melloras palpábeis. A imaxe de residentes formando cadeas humanas ou limpando cortafuegos aínda é recente na memoria colectiva; para moitos, os drones soan ben, pero o que realmente conta é que os recursos cheguen a tempo e que exista planificación que reduza o risco anual.
O que queda por resolver: prevención, coordinación e avaliación
Aínda que a ampliación de brigadas e a chegada de máis UDEX son pasos relevantes, o Pladiga 2026 terá que demostrar que aborda a raíz do problema. A prevención activa —ruídos que se ouen nos concellos e na Xunta— implica limpar cortafuegos, xestionar aproveitamentos forestais, incentivar a agricultura de mantemento da paisaxe e coordinar con propietarios privados. Sen esas actuacións, os dispositivos de extinción actuarán sempre a remolque da tempada alta.
O plan tamén plantea desafíos de coordinación. A operativa implicará as consellerías, diputacións, concellos, axentes medioambientais e forzas e corpos de seguridade. Segundo fontes próximas ao Executivo galego, a administración quere evitar solapamentos e confusións na toma de decisións, pero os matices sobre mando único en grandes incendios e a xestión de recursos aéreos siguen sendo motivo de debate entre administracións.
Ademais, non hai cifras públicas na documentación feita pública esta semana sobre o custo exacto do novo dispositivo nin sobre o financiamento de mantemento da nova flota de drones ou das cámaras. A falta de confirmación oficial sobre o orzamento, os alcaldes de municipios rurais insisten en que será fundamental que o investimento non se limite á campaña estival senón que inclúa partida para prevención e para o emprego continuado de técnicos locais.
A Xunta levará o Pladiga 2026 ao Consello Forestal o venres, onde agentes do mundo forestal, concellos e sindicatos terán a oportunidade de presentar alegacións e propostas de mellora. Para moitos, esa será a segunda proba de lume do plan: a primeira, a propia tempada de verán. Se os dispositivos adicionais logran reducir a virulencia dos incendios e mellorar os tempos de resposta, o Goberno autonómico poderá mostrar resultados tangibles; se non, o debate público volverá a centrarse na necesidade de políticas integradas de ordenación do territorio e desenvolvemento rural.
En definitiva, o Pladiga de 2026 é unha aposta por máis medios no terreo e pola incorporación de tecnoloxías que xa demostraron a súa utilidade noutros países. Queda por ver se esa combinación, acompañada dunha política sostible de xestión forestal e dun financiamento estable, será suficiente para romper a dinámica de veráns máis curtos pero de maior intensidade. A cidadanía galega seguirá atenta: os meses próximos marcarán se este plan pasa de ser un catálogo de boas intencións a unha ferramenta que salve vidas e monte.
