As axudas ás gasolineiras atrancanse: nove de cada dez, sen cobrar

A inmensa maioría das estacións de servizo galegas segue esperando polo diñeiro da axuda estatal prometida para paliar o impacto da crise enerxética. Nove de cada dez non recibiron nin un só euro, segundo datos institucionais. Un atraso que comeza a afogar a moitos pequenos negocios, especialmente no rural, e que pon en entredito a eficacia deste tipo de medidas de urxencia.

Mentres tanto, os condutores seguen pagando o prezo do combustible a niveis récord, sen que a situación pareza ter visos de mellorar a curto prazo. A promesa de alivio queda, polo de agora, no papel.

Milleiros comprometidos, apenas executados

Abonda con percorrer calquera estrada nacional que cruce as comarcas de Lugo, Ourense ou a Mariña para comprobar que a realidade da axuda pouco ten que ver cos titulares. O Goberno central anunciou unha liña de compensación para as gasolineiras, destinada a cubrir a rebaixa obrigatoria dos carburantes que entrou en vigor hai meses. Porén, segundo fontes do sector, só un puñado de estacións conseguiu ver ingresada a axuda nas súas contas. O dato é contundente: o 90% das gasolineiras galegas segue esperando. Demasiado tempo.

A cifra non é menor se se ten en conta que en Galicia existen máis de 800 estacións de servizo repartidas entre as catro provincias. O atraso afecta tanto a grandes cadeas como a pequenas explotacións familiares, aínda que son estas últimas as que máis acusan o impacto. Un responsable do sector explica que en zonas do interior, onde a clientela xa é escasa, a marxe de beneficio estreitouse ata o límite. Literalmente, algúns negocios traballan a perdas para cumprir coa lei.

Cómpre lembrar que a axuda estatal non é un agasallo, senón unha compensación pola obriga de vender con desconto. O Estado anunciou a medida como un salvavidas fronte á suba de prezos tras a guerra en Ucraína. Porén, a execución está a converterse nun quebracabezas administrativo: problemas informáticos, falta de persoal para tramitar expedientes, erros nos datos. A maraña burocrática segue medrando mentres os beneficiarios agardan.

O rural, o gran prexudicado

Quen vive na Galicia baleira sabe ben o que supón quedar sen servizo. En aldeas da montaña lucense, onde a única gasolineira está a vinte quilómetros, calquera peche é un pequeno drama. Non é só cuestión de encher o depósito: é o camión que reparte pan, a ambulancia que acode a unha urxencia, o agricultor que precisa gasóleo para o tractor.

Fontes municipais da comarca da Terra Chá recoñecen que recibiron chamadas de propietarios preocupados pola viabilidade dos seus negocios. A incerteza está instalada dende hai meses e o temor a que algunha estación baixe a reixa de forma definitiva xa non parece esaxerado. O mapa de Galicia non é o de Madrid, nin o de Barcelona: aquí hai concellos sen máis alternativa para repostar que percorrer media provincia.

O atraso na chegada das axudas ameaza con deixar a centos de veciños sen un servizo básico. Non é casualidade que moitas destas estacións estean situadas en zonas especialmente castigadas pola despoboación e o envellecemento. A axuda, en teoría, debía evitar precisamente máis peches e abandono.

O pulso dos prezos e a confianza perdida

Mentres, os prezos no surtidor seguen en niveis preocupantes. Segundo os últimos datos do Ministerio para a Transición Ecolóxica, Galicia leva meses por riba da media estatal, con diferenzas que nalgúns casos superan os dez céntimos por litro de gasóleo. Unha factura que pagan tanto particulares como transportistas e empresas locais.