As glorietas pendentes: cando un cruzamento mal deseñado cobra factura en Lugo

Poucas infraestruturas resultan tan determinantes para a convivencia diaria como un cruzamento ben resolto. En Lugo, a combinación de tráfico denso, rotondas virtuais e encrucilladas herdadas doutro urbanismo segue a xerar retencións, tensións entre condutores e, nos casos máis graves, accidentes que poñen sobre a mesa unha pregunta incómoda: por que se tarda tanto en corrixir o que xa se sabe defectuoso?

O anuncio en Ramón Ferreiro, unha resposta tardía

O goberno municipal acaba de dar un paso que moitos veciños reclamaban desde facía tempo: construír unha rotonda física no punto onde conflúen Vilalba, Ramón Ferreiro, Anxo López Pérez e Rodríguez Mourelo. A actual configuración, coñecida popularmente como rotonda fantasma porque carece de illa central, obriga os condutores a interpretar unhas normas pouco intuitivas nun tramo de moito tránsito en pleno centro urbano. O resultado son dúbidas constantes ao circular e situacións de risco que se repiten con demasiada frecuencia.

O proxecto non se limita a levantar a illa: contempla medidas complementarias en todo o contorno de Ramón Ferreiro, entre elas a ampliación de prazas de aparcamento en varios puntos da zona, como as inmediacións de Pintor Corredoira e Fonte do Rei, a Horta do Seminario e a rúa da Praza da Constitución. Un recoñecemento, cando menos implícito, de que os problemas de circulación non se resolven só con sinalización, senón tamén ordenando o uso do solo viario.

Máis aló dun cruzamento: un mapa de puntos críticos

Centrar toda a atención nunha soa obra sería enganoso. A reactivación do tráfico tralo verán saca á luz que a cidade conta con outros cruzamentos que seguen a ser fontes de queixas e incidentes. O máis sinalado atópase na confluencia de Angelo Colocci e Santo Grial, no barrio de A Piringalla, onde as colisións violentas entre vehículos chegaron a xerar situacións de auténtico perigo.

Nese punto, a reivindicación veciñal para levantar unha rotonda leva anos sobre a mesa, aínda que a actuación non se materializou. A comparación entre ambos os casos resulta reveladora: mentres que en Ramón Ferreiro o Concello xa anunciou a intervención, en A Piringalla a solución segue pendente de decisión. Cantos incidentes fan falla para que un cruzamento declarado problemático reciba tratamento antes de que ocorra o inevitable?

Seguridade viaria urbana, unha materia aínda por aprobar

O caso lugués ilustra un problema estendido en moitas cidades medianas de Galicia: infraestruturas deseñadas para un volume de tráfico que xa non se corresponde coa realidade actual. As rotondas de pintura, os cruzamentos semaforizados mal calibrados ou os accesos aos barrios medrados sen redeseñar concentran a sinistralidade en puntos concretos e perfectamente identificados pola propia experiencia municipal.

A seguridade viaria urbana non depende só de campañas de concienciación nin de controis de velocidade. Exixe unha planificación que anticipe os conflitos e actúe con criterios homoxéneos, non a golpe de incidente. Que un Concello anuncie por fin unha rotonda física nun punto complexo do centro é unha boa nova, pero a verdadeira medida do éxito será que a cidade deixe de tramitar os seus cruzamentos conflitivos por demanda de urxencia e o faga por programa.

O reto, en definitiva, non se limita a resolver a rotonda fantasma de Ramón Ferreiro. Está en estender a todo o mapa urbano a mesma vontade de corrección, de xeito que ningún cruzamento teña que esperar a acumular queixas e accidentes para figurar na axenda de obras.

Con información de medios galegos