As lapas arrasan unha explotación gandeira en O Saviñao e poñen en risco a 500 reses

As lapas reduciron a cinzas este luns unha nave agrícola repleta de forraxe e maquinaria pesada no corazón de O Saviñao. O incendio, que se declarou a media tarde, obrigou a mobilizar un importante dispositivo de emerxencia para evitar que o lume alcanzase as instalacións colindantes, onde agardaban preto de cincocentos animais.

Un dispositivo multitarefa para frear a catástrofe

Poucas veces un incendio no ámbito rural xera tanta tensión como cando se trata de explotacións gandeiras de gran volume. O risco é máximo. Nesta ocasión, o lume estalou pasadas as catro e media da tarde nunha coñecida sociedade agraria de transformación da zona, a SAT Val de Muíños. Rapidamente, a alarma saltou e os técnicos de emerxencias tiveron que desprazarse a toda presa. A ninguén se lle escapa que o tempo de resposta resulta vital cando hai materiais altamente combustibles de por medio.

Dada a envergadura das lapas, a coordinación entre diferentes administracións foi inmediata. Ao parque comarcal de Chantada, dependente do servizo provincial contra incendios, sumáronse sen demora os efectivos do parque comarcal de Monforte. Tamén participaron traballadores do Concello de O Saviñao. Traballaban contra reloxo. A prioridade inicial era sufocar as lapas, mais a situación complicouse rapidamente. A estrutura da nave, saturada de produto, terminou colapsando. A partir dese instante, os esforzos redirixíronse cara a unha meta moito máis crítica: evitar que o lume devorase as naves contiguas.

O calvario económico do sector: forraxe e maquinaria perdidos

Que se perde realmente cando arde unha nave destas características? Moito máis ca unha simple nave de almacenamento. O fume negro evidenciaba a presenza de elementos perigosos. No interior, os rolos de herba, listos para a alimentación animal, ardían cunha forza difícil de controlar. A calor chegou a ser insoportable para os equipos de intervención. Á perda do alimento para o gando hai que sumar un quebranto económico de enormes proporcións.

Cómpre lembrar o valor dos bens materiais calcinados nesta sociedade agraria. O lume destruíu por completo pezas fundamentais para o traballo diario do campo, incluídos un tractor, unha pala cargadora e un carro mesturador. A situación volveuse aínda máis delicada pola presenza de dous tanques de gasóleo nas inmediacións. Un escenario explosivo. A actuación tivo que centrarse en protexer a vida dos animais. Había arredor de cincocentas reses nas dependencias anexas, un capital vivo que pendía dun fío. Demasiado preto do desastre total.

O patrón inquedante dos incendios na Ribeira Sacra

O certo é que este suceso non vive nun baleiro informativo nin temporal. Fai apenas uns días, un mércores, os veciños da parroquia de Mariz, no termo municipal de Chantada, viviron unha situación dunha angustia similar. Entón, as lapas tamén devoraron unha nave repleta de herba. Non parece casualidade. Dous incendios de características case idénticas nun radio de acción tan curto acenden todas as alarmas no sector primario da comarca.

Basta con mirar a dependencia económica da gandería en zonas como Terra de Lemos e a Ribeira Sacra para entender a magnitude do problema. Unha explotación con cincocentas vacas sostén directa e indirectamente a varias familias e dinamiza a economía local. Perder as reservas de alimento ás portas da época máis dura do ano supón un mazazo difícil de asimilar. A cifra fala por si soa e reflicte a fraxilidade dun modelo produtivo exposto á forza dos elementos.