Nove anos e medio de cárcere en Santiago para un exdirixente político por abusar dunha alumna

A Audiencia ditou unha pena de nove anos e medio de prisión para un histórico dirixente político de Santiago de Compostela, acusado de abusar sexualmente dunha menor de 12 anos que era a súa alumna. A resolución xudicial chega tras un acordo de conformidade entre as partes, evitando así un xuízo oral máis desgarrador para a vítima.

A ninguén se lle escapa a dureza dos feitos. A cifra fala por si soa: case unha década de cadea. E é que a Xustiza caeu con todo o peso da lei sobre este individuo, cuxa traxectoria pública contrasta de forma dramática coa gravidade dos delitos cometidos na sombra.

Unha resolución áxil baseada na conformidade

Difícil resulta asimilar como unha figura con tanta proxección pública terminou caendo na máis absoluta das depravacións. O caso pechouse grazas a un acordo de conformidade, unha figura procesal que a miúdo levanta sospeitas entre quen descoñecen o funcionamento da maquinaria xudicial. Fontes do tribunal confirman que este mecanismo se produce cando o acusado acepta os feitos que se lle imputan e a pena solicitada. O obxectivo principal resulta evidente: axilizar o procedemento e, sobre todo, evitar ás vítimas o trauma engadido dun xuízo oral con interrogatorios crueis. Neste escenario, a Fiscalía, a acusación particular e a defensa chegaron a un punto de encontro. Un punto e final.

Convén recordar que aceptar a conformidade non exime en absoluto da culpabilidade nin rebaixa a severidade da pena, senón que a ratifica de maneira inmediata e firme. O procesado recoñecerá así ter cometido os abusos sexuais sobre unha nena de tan só 12 anos. A tenra idade da vítima aglutina o elemento máis perturbador desta causa. A lexislación vixente contempla agravantes específicas cando existe unha relación de superioridade ou prevalimento, como ocorre irrefutablemente no caso dun docente fronte á súa discípula. Esta posición de poder influíu de maneira determinante para fixar unha condena que rozará a década de reclusión.

Das institucións públicas á ruína persoal

Quen paseaba polas salas de poder en Galicia agora enfrontase de cheo aos reixos. O condenado atesouraba un amplo currículo na política autonómica e local compostelá, chegando mesmo a liderar formacións e a encabezar listas electorais á alcaldía da capital galega baixo as siglas de partidos de esquerda e coalicións diversas. O seu paso polo Parlamento autonómico quedou atrás hai uns anos, pero a sombra da súa figura pública permanecía activa no imaxinario colectivo da cidade. Demasiado tempo codeándose coas élites para terminar de forma tan lamentable.

Ninguén imaxinaría semellante dobre vida detrás dun expediente impoluto. Ademais da súa brillante e mediática faceta nos Plenos municipais e autonómicos, o individuo desenvolvía tarefas docentes na zona. Aí está a clave deste estremecedor asunto. O contacto cotián coa menor produciuse precisamente no ámbito educativo, aproveitando a súa posición de máxima autoridade fronte ao alumnado. A cidade do apóstolo, acostumada aos grandes titulares de política institucional e ás tensións parlamentarias, atópase agora cunha nova que mancha profundamente a confianza cidadá en quen ostentan cargos de representación.