Ourense sofre unha onda de roubos estivais: oito vivendas asaltadas en pleno verán

A capital ourensá rexistrou polo menos oito denuncias por roubos en vivendas durante o que levamos de estío. As forzas de seguridade manexan a hipótese de que unha banda organizada de carácter itinerante operou de forma exprés na cidade antes de abandonar a zona. Tras este pico de actividade delitiva, os indicadores parecen terse acougado, deixando atrás un regusto de inseguridade nos barrios afectados.

O patrón do delito vacacional

Quen pense que o verán é unicamente sinónimo de praias abarrotadas e descanso non conta coa mentalidade de certos grupos delitivos. Para estes últimos, os meses estivais representan a tempada alta dos seus negocios particulares. As vivendas das cidades do interior como Ourense quedan baleiras durante semanas enteiras. É entón cando as casas se transforman en obxectivos de altísimo valor e baixísimo risco. Os propietarios regresan das súas vacacións e atópanse coa porta forzada. Tarde de máis.

Cómpre recordar que a dinámica deste tipo de roubos aproveita, precisamente, a soidade dos núcleos urbanos cando as familias se desprazan á costa. A gran maioría dos incidentes rexistrados na cidade concentráronse nun marxe temporal sumamente breve. Esa velocidade na execución é un dos grandes indicadores que puxeron ás autoridades sobre a pista de profesionais especializados.

O rastro da banda itinerante

A ninguén se lle escapa que oito roubos en poucas semanas supoñen unha alteración brusca da paz cidadá nunha urbe de tamaño medio. Fontes policiais apuntan directamente á posible implicación dunha banda de orixe xeorxiana. Estas organizacións criminais caracterízanse por unha loxística altamente depurada e unha enorme mobilidade territorial. Golpean forte, rápido e desaparecen sen deixar rastro, desprazándose dunha comunidade autónoma a outra para dificultar a súa localización.

O modus operandi destes grupos itinerantes adoita deixar un patrón claramente identificable para os investigadores. De feito, un dos inmobles obxecto dos asaltos atópase na rúa ourensá de Santo Domingo, no centro, o que demostra que os delincuentes non temen actuar mesmo en zonas con considerable tránsito rodado e peonil. Buscan a oportunidade. Aproveitan calquera descoido para acceder aos fogares, sustraer obxectos de valor —especialmente diñeiro en efectivo e pequenas xoias de fácil venda— e saír do radar policial en cuestión de horas.

Non é menor o dato da caída drástica dos incidentes nos últimos días. A semana pasada só se rexistrou un novo asalto nunha vivenda, e na actual o balance de novas denuncias presentadas ata este xoves era directamente nulo. Esta calma chicha reforza a teoría policial de que os autores materiais xa abandonarían a provincia.

O botín das cidades sen costa

Ourense padece, pola súa xeografía, un fenómeno demográfico moi marcado durante o período estival. Ao non contar con costa propia, o trasvase de poboación cara a outros puntos de Galicia ou de España é masivo. Os barrios baleiranse. Os edificios de apartamentos quedan ás escuras durante a noite. É o escenario ideal para quen busca lucrarse do infortunio alleo, actuando coa certeza de que ninguén vai interromper o roubo e de que a alarma non soará ata moitos días despois da consumación do feito.

As organizacións criminais de carácter internacional coñecen perfectamente estas dinámicas sociais. Mapean as cidades. Estudan os hábitos dos veciños e os patróns das patrullas policiais antes de dar o golpe. A cifra fala por si soa: oito denuncias formalizadas en cuestión de poucas semanas supoñen un terror enorme para os afectados e un desafío loxístico para os corpos de seguridade.