A tranquila rutina estival de Sarria viuse alterada este venres por unha denuncia que caeu como un balde de auga fría no medio da tempada de actividades municipais. Un pai acudiu ás dependencias da Garda Civil para denunciar a presunta agresión física que sufriu o seu fillo de nove anos a mans de catro participantes do campamento Aventura no Camiño, unha actividade organizada polo propio Concello. O caso pon sobre a mesa, unha vez máis, a difícil xestión da convivencia e a seguridade en espazos lúdicos para os máis novos durante os meses de verán.
O choro indescritible na hora do xantar
Difícil imaxinar a escena. Un proxenitor que se achega ás instalacións do campamento arredor da unha e media do mediodía para recoller ao seu pequeno. No canto de velo xogar ou sorrir, atópase cun neno chorando, profundamente alterado. A versión que o menor transmitiu ao seu pai, recollida posteriormente na denuncia, estremece pola brutalidade das palabras que describen os feitos.
Segundo relata a parte denunciante, o menor foi atacado por catro participantes da actividade. Non todos compartían a mesma idade, un factor que agrava considerablemente o desequilibrio de forzas. Dous dos presuntos agresores rondarían os catorce ou quince anos, mentres que os outros dous terían a mesma idade que a vítima, apenas nove. O uso da violencia física descrito no escrito policial fala de patadas, tirones de pelo e gargallóns. Un ensañamento que, sobre o papel, roza claramente os límites do acoso escolar, por máis que suceda nun contexto lúdico de vacacións.
Perante a situación, é lóxico que o pai esixise explicacións inmediatas aos monitores encargados da vixilancia. A resposta que asegura ter recibido acendeu todas as alarmas. Segundo o seu testemuño na denuncia, os responsables do campamento indicáronlle que xa tomaran medidas disciplinarias contra os implicados, minimizando o alcance do suceso co argumento de que non fora de grande gravidade.
O silencio institucional e o parte médico
A ninguén se lle escapa que cando un neno de nove anos acaba nun centro de saúde por mor dunha pelexa nun campamento municipal, a gravidade do asunto adquire outra dimensión. O parte médico emitido tralo recoñecemento do menor non deixa marxe para a frivolidade e reflicte a existencia de lesións físicas derivadas da trifulca. As marcas da presunta agresión quedaron documentadas polos profesionais sanitarios.
Mais aló das lesións, o que xerou unha maior indignación na familia é a xestión posterior do incidente por parte da organización. O pai expresou publicamente o seu absoluto temor a que a historia se repita. Esta sensación de vulnerabilidade non nace do nada; xorde, segundo a súa versión, tras manter conversas cos responsables do campamento. O proxenitor afirma que se lle comunicou textualmente que non se pode garantir ao cen por cen que episodios similares non volvan a ocorrer.
Unha afirmación destas características, pronunciada a un pai que acaba de ver ao seu fillo maltreito, supón un balde de auga fría sobre a capacidade de supervisión neste tipo de actividades estivais. Quen confía os seus fillos a un programa dun concello, busca precisamente iso: protección, cobertura e seguridade plena. Garantir un contorno seguro é o piar básico. A insatisfacción coa resposta obtida levou a este veciño da comarca de Sarria a anunciar que acudirá persoalmente ao Concello o próximo luns para abordar o asunto de fronte coa máxima institución local.
Únete a la conversación
En esta sección solo pueden comentar usuarios registrados.