Paradoxa en Ourense: máis depósitos ca nunca a pesares da carestía

Vivimos tempos nos que o relato dominante insiste en que os fogares chegan a fin de mes contando céntimos. A cesta da compra encarecida, os carburantes caros e uns alugueres en máximos pintan un escenario de estreiteza. Non obstante, os números bancarios dunha provincia galega contan outra historia ben distinta.

Ourense pecha o primeiro trimestre de 2026 con 10.290 millóns de euros en depósitos, unha cifra que marca récord provincial segundo os datos do Banco de España. O saldo supera nuns 275 millóns ao rexistrado un ano antes, o que supón un ritmo medio superior aos 23 millóns de euros mensuais acumulados por familias e empresas nos últimos doce meses.

Un colchón que triplica a débeda

O dato máis chamativo non é só o volume absoluto, senón a relación entre o aforrado e o pedido prestado. Os depósitos na provincia xa triplican o crédito concedido, un desequilibrio que revela unha economía conservadora, onde a precaución financeira pesa máis que a alavancaxe.

Que significa isto na práctica? Que a sociedade ourensá preferiu protegerse ante a incertidume antes que endividarse. É un comportamento comprensible tras anos de inflación alta: quen pode, garda; quen non, abstense de se comprometer con hipotecas ou préstamos longos.

A vivenda tamén se compra sen banco

O fenómeno confírmase desde outro ángulo: a metade das vivendas que cambian de mans na provincia compranse sen hipoteca. Operacións ao contado que reflicten, precisamente, esa liquidez acumulada nos depósitos. O aforro non dorme só en contas; tamén se materializa en ladrillo, sen pasar pola intermediación financeira.

Este patrón ten implicacións económicas evidentes. Un sector que apenas recorre ao crédito reduce a exposición dos bancos locais ao risco, pero tamén pode frear o consumo e o investimento produtivo. Diñeiro parado en depósitos é, á vez, seguridade e oportunidade perdida.

Contradicción co peto

A paradoxo ourensá plantea preguntas incómodas. Se o poder adquisitivo está tan golpeado, de onde saen estes récores de liquidez? A resposta probable combina varios factores: o interés remunerado dos depósitos en épocas de tipos altos, a cautela ante un contorno incerto e a capacidade de aforro dun segmento da poboación que, pese a todo, mantén marxe financeiro.

O caso ourensán serve tamén para matizar os grandes titulares nacionais sobre a ruína do consumidor. Dentro dunha mesma economía conviven realidades moi dispares, e as estatísticas provinciais do Banco de España permiten ver matices que os agregados agochan.

En definitiva, Ourense ofrece un retrato de prudencia extrema: récord de aforro, débeda contida e compravendas de vivenda sen financiar. O reto agora é se ese colchón se traducirá en investimento e actividade, ou se a cautela seguirá mandando na economía provincial.

Con información de medios galegos