As pegadas da emigración galega saen á luz en canto se escarva un pouco na historia de América. Os ecos das vidas de centos de miles de galegos que deixaron a súa terra para buscar unha vida mellor ao outro lado do Atlántico resoan desde Nova York ata Bos Aires, pasando por Río de Xaneiro ou A Habana.
O fútbol, como espello da sociedade, tampouco escapou á tendencia dos galegos de se introducir nas historias dos países aos que chegaban. Ese foi o caso de Pepe Macía, o único galego con dous mundiais de fútbol no seu palmarés. Gañados, iso si, coa camiseta de Brasil xunto ao seu amigo Pelé, compañeiro tamén no todopoderoso Santos de mediados do século XX.
Unha viaxe sonora pola emigración galega
A historia de Pepe Macía é a protagonista do primeiro episodio de Correntes do Atlántico, un podcast que, en formato documental, rescata as vidas de emigrantes galegos en Brasil.
Unha viaxe sonora con cinco paradas noutras tantas cidades dun país no que a memoria desa Galicia emigrante asoma polas rúas de Salvador de Bahía, a praia de Copacabana ou, incluso, pequenas cidades perdidas entre o Amazonas e o Atlántico como Itacaré.
O partido de Riazor e o regreso ás orixes
Un partido xogado en A Coruña en 1959 simboliza á perfección esa tendencia dos galegos de se filtrar na historia inmortal de América. No campo de Riazor, o Santos de Pelé contra o Botafogo de Garrincha.
Dous dos mellores equipos do mundo adestrados por dous descendentes de galegos, Lula e Joao Saldanha, respectivamente. Pero a estrela naquel torneo Teresa Herrera non foi nin Garrincha nin Pelé. Foi Pepe Macía, fillo de galegos chegados a Santos desde Verín.
Pepiño na casa e O Canhao da vila para toda a cidade; un alcume en honra á súa potente zurda que pervive, máis de medio século despois, na memoria dos seguidores santistas.
A carreira de Pepe Macía e o seu vínculo con Galicia
Macía está considerado un dos mellores xogadores da historia de Brasil. Conta cun palmarés difícil de igualar. Dous mundiais (1958 e 1962), dúas Intercontinentais, dúas Libertadores, campionatos paulistas, brasileraos…
Todo o que nese momento estivo ao alcance do seu Santos, a única camiseta que vestiu na súa vida xunto á da selección brasileira. Un one club man que formou parte dunha dianteira mítica que recitan de memoria os seguidores que peinan canas dun dos clubes máis laureados de Brasil, hoxe en horas baixas.
Pero Pepe ten clara a resposta se se lle pregunta hoxe por cal é o recordo co que se queda dos seus recén estreados 91 anos (cumpriunos o pasado xoves). Elixe aquel 22 de xuño de 1959, o día daquel partido en A Coruña.
E non o fai polos dous goles nin pola vitoria. Faino porque lle deu a oportunidade de cruzar Galicia para chegar a Verín e coñecer á súa avoa. A viaxe de volta á casa que ningún dos seus pais puido completar.
Unha publicación compartida de Dona Lola Producións (@dona.lola.prod)
Recordos familiares e legado da diáspora
«Coñecín a Pepe na súa casa de Santos. É todo un museo á súa vida profesional como futbolista. Trofeos, camisetas, recortes de prensa… De feito, ten anotados en cadernos vellos todos e cada un dos seus partidos, coas aliñacións e os máis de 700 goles q
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.